اعمال مشترک شب ها و روزهای ماه رمضان

ماه رمضان بهترين ماهها است و نزد خدا و نسبت بحق تعالى دارد و درهاى جهنم در آن بسته و درهاى رحمت خدا و بهشت در آن باز و شياطين در غل و زنجيرند در آن . آن ماهى است كه مرد را خوانده اند بمهمانى الهى . نفسها در آن ثواب تسبيح و خوابها ثواب عبادت دارد و دعا در آن مستجاب است . پس بايد پيران را تعظيم كرد و كودكان را ترحم و خويشان را نوازش وصله بايد نمود. بر فقرا تصدق كرد و نگاه بايد داشت زبان و چشم و گوش را از چيزهائى كه نبايد گفت و ديد و شنيد و مهربانى كرد بر يتيمان . در اوقات نمازها دستها را بدعا بلند كرد كه بهترين ساعتها است و بايد سبك كرد پشتها را از بارهاى گناه بطول دادن سجده ها و بايد سعى كرد در افطار دادن به روز داران كه هر كه مؤ منى را افطار دهد، ثواب بنده آزاد كردن دارد. بايد خلق را خوب كرد و شر خود را از مردم باز داشت . نماز بسيار بجا آورد و صلوات بايد بسيار فرستاد و قرآن تلاوت كرد زيرا كه يك آيه از قرآن ثواب يك ختم در ماه هاى ديگر دارد.
خداوند در اين ماه بسيارى از گناهكاران را ميآمرزد پس بايد هر كس سعى كند كه آمرزش الهى شامل حال او شود. همانا شقى آنكسى است كه محروم گردد از آمرزش خدا در اين ماه عظيم .

  الف _ اعمالى مشترک هر شب و روز

  ب - اعمالى مشترک شبهاى ماه رمضان

ج - کیفیت خواندن 1000 رکعت نماز

  د - اعمال سحرهاى ماه مبارك رمضان

ه - در اعمال روزهاى ماه رمضان

فضيلت دعاهاى ماءثوره بيشتر است يا دعاهاى مطلقه ؟ 

ثواب و فضيلت دعاهاى ماءثوره و وارده براى كسى كه آشنا به معناى آنها باشد، بيش از دعاهاى مطلقه و غير وارده است ؛ زيرا ائمه ى معصومين به امراض روحى و روانى فرد و جامعه ، آشناتر، و در نحوه ى درخواست حاجت و چگونگى بيان و طرح آن و كيفيت راز و نياز با خداى متعال ، آگاه تر و بيناتر بوده اند.
آنان مى دانستند كه بشر چه نقصى را واجد، و چه كمالى را فاقد است ؛ چه بايد بكند و چه بايد بخواهد. اما ساير انسان ها چون غیرمعصومند، گاهى به جاى خير، شر، و به جاى سود، زيان ، و به جاى سعادت ، شقاوت مى طلبند؛ و يدع الانسان بالشر دعائه الخير و كان الانسان عجولا . اين انسان گاهى از روى نادانى و ناآگاهى ، شر خود را مى طلبد، همانند آن كه خيرش را درخواست مى كند؛ و او موجودى شتابكار است .
به همين جهت ، سزاوار و شايسته است كه دعا كننده طرز بيان و حاجت و كيفيت در خواست مطالب خود را از معصوم فرا بگيرد، تا اميد برآمدن حاجتش بيشتر، و اجر و پاداشش افزون تر باشد. البته اين در صورتيست كه دعا كننده معنى آن را بفهمد، وگرنه طلبكردن حاجت به زبان خود، با توجه قلبى ، بهتر از خواندن دعاهاى ماءثوره به لقلقه ى زبان است .

معيار پذيرش اعمال

در دسـتـگـاه الهـى ، دو عـنـصـر ارزشـمـنـد، مـعـيـار قـبـولى اعـمـال قـرار مـى گـيـرد كـه عبارتند از اخلاص و تقوا . اين دو اكسير گرانبها باهر عملى همراه شـونـد آن را بـه درجـه قـبـول مـى رسـانـنـد و فـقـدان هـر يـك از آن هـا نـيـز ، عـمـل را از درجـه اعـتـبـار سـاقـط مـى كـنـد ، گـرچـه از كـمـيـّت قابل توجهى نيز برخوردار باشد. قرآن مجيد ، اين نقش ارزنده تقوا را چنين بازگو مى كند:
(... اِنَّما يَتَقَبَّلُ اللّهُ مِنَ الْمُتَّقينَ)  (1)
همانا خداوند، تنها از باتقوايان مى پذيرد.
هـمـچـنـيـن عـنـصـر تـقـوا سـبـب ارزشـمـنـدى مـضـاعـف عـمـل صـالح مـى گـردد و اگـر عمل ، كم و كوچك هم باشد ، آن را بزرگ و فراوان مى كند ، امام متقيان ، على عليه السلام در اين باره مى فرمايد:
(لا يَقِلُّ عَمَلٌ مَعَ التَّقوى وَ كَيْفُ يَقِلُّ ما يُتَقَبَّلُ)  (2)
هـيـچ عـمـلى هـمـراه بـا تـقـوا ، انـدك نـيـسـت ، چـگـونـه چـيـزى كـه قبول مى شود ، كم شمرده شود؟

 1- مائده (5)، آيه 27.
 2- نهج البلاغه ، حكمت 91 ، ص 1129

مناجات

الهی! به‌ من‌ دلي‌ عطا كن‌ تا اشتياقش‌ مرا به‌ تو نزديك‌ كند ! و زباني‌ كه‌ صدقش‌ به‌ سوي‌ تو بالا رود ! و نظري‌ كه‌ حقّش‌ آنرا به‌ تو قريب‌ نمايد.

تعریف عارف

شخص‌ عارف‌ پيكرش‌ با مخلوقات‌ است‌ و دلش‌ با خداست‌ ؛ بطوريكه‌ اگر بقدر يك‌ ردّ شعاع‌ نور چشم‌ از خدا غفلت‌ ورزد ، در آن‌ دم‌ از اشتياق‌ به‌ سوي‌ او مي‌ميرد . و عارف‌ امانت‌دار گنجينه‌ها و ذخائر امانتهاي‌ خداست‌ ، و گنج‌ اسرار اوست‌ ، و معدن‌ نور اوست‌ ، و راهنماي‌ رحمت‌ اوست‌ بر خلائقش‌ ، و مركب‌ راهوار علوم‌ و عرفان‌ اوست‌ ، و ترازوي‌ سنجش‌ فضل‌ و عدل‌ اوست‌ . او از جميع‌ خلق‌ عالم‌ و از مرادهاي‌ خود و از دنيا بي‌نياز گرديده‌ است‌ ، مونسي‌ ندارد به‌ جز خدا ، و گفتاري‌ و اشاره‌اي‌ ندارد و نَفَسي‌ بر نمي‌آورد مگر به‌ خدا و براي‌ خدا و از خدا و با خدا .

 اوست‌ كه‌ در باغهاي‌ قدس‌ و طهارت‌ حريم‌ خداوند رفت‌ و آمد مي‌كند ، و از لطائف‌ فضل‌ او توشه‌ بر مي‌دارد . معرفت‌ ، اساس‌ و بنيان‌ است‌ و ايمان‌ فرع‌ آنست‌.»

از دوری تو مي‌نالم‌

حضرت‌ شُعيب‌ علي‌ نبيّنا وآله‌ و عليه‌ السّلام‌ می فرماید:

  من‌ نه‌ از ترس‌ آتش‌ نالم‌ ، و نه‌ از محبّت‌ بهشت‌ ؛ وليكن‌ از جهت‌ بُعد از تو مي‌نالم‌ ، صبر مي‌كنم‌ تا به‌ ديدار تو برسم‌ !

ملاك كرامت آدمى

درجـه تـقـوا بـا درجـات قـرب الى اللّه و ارزشـمـنـدى انـسـان ، نـسـبـت مستقيم دارد و هر چه آدمى بـاتقواتر باشد به درگاه ربوبى نزديك تر است و از ارزش بيشتر برخوردار است . قرآن مجيد بر اين حقيقت تصريح مى كند: (... اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّهِ اَتْقيكُمْ اِنَّ اللّهَ عَليمٌ خَبيرٌ)  *
گـرامـى تـريـن شـمـا نزد خدا با تقواترين شماست ، همانا خداوند بسيار دانا و آگاه است .

 * حجرات (49)، آيه 13.

محدوديت هاي جدید حکام سعودي براي شيعيان

رژیم عربستان سعودي در ادامه برنامه های شیعه ستیزی اش ، در آستانه ماه مبارك رمضان، سخت گيري هاي شديدي را عليه شيعيان ساكن الخبر اتخاذ كرده است. دولت عربستان با منع شهروندان شيعه، از برپايي نماز جماعت در محل هايي غير از مساجد شيعي پنج گانه اي كه اخيراً بسته شدند، مرحله جديدي از سختگيري هاي مذهبي در شهر الخبر را آغاز كرده است. در همين حال و براساس جديدترين گزارش هاي منتشر شده، مقام هاي عربستان، «سيدهاشم شرف» را به دليل برپايي نماز جماعت در منزلش به جاي مسجد شيعي بسته شده در منطقه «الثقبه» در شهر الخبر، تحت تعقيب قرار دادند.

شرايط و زمينه های خودسازى-4

محاسبه

 محاسبه : انسان بايد در آخر هر روز قبل از خوابيدن به كارهاى خود رسيدگى كند و از نفس ، حـسـاب بـكـشـد كه آيا به شرط آن روز عمل كرده است ؟ آيا كار خلافى مرتكب نشده است ؟ آيا كـار خـيـرى را ترك نكرده است ؟ اگر شاخص هاى محاسبه مثبت باشد بايد شكر خدا را بر دست يـابـى بـه چـنـين توفيقى به جاى آورد و ادامه چنين حالتى را از او طلب كند و بداند كه آينده روشنى در انتظار اوست و راه هاى صلاح و رستگارى به رويش گشوده خواهد شد زيرا :
( وَالَّذينَ جاهَدوُا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ اِنَّ اللّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ) *
و كـسـانـى كـه در راه مـا جـهـاد كنند قطعاً راه هاى خود را به آنان نشان خواهيم داد و خداوند همراه نيكوكاران است .
و اگـر خـداى ناكرده ، كردار خويش را منفى ارزيابى كرد، بايد به ملامت خويش ‍ بپردازد وخود را مـورد عـتـاب و خـطـاب قـرار دهـد و از فـرجـام كـار نابخردانه اى كه انجام داده بيم دهد و بر فرصتى كه از دست داده ، افسوس بخورد و در صدد جبران برآيد.

*عنكبوت (29)، آيه 69.

شنبه اول ماه مبارك رمضان است

گرچند تا کنون از سوی مراجع دینی اظهار نظری صورت نگرفته است اما به عقيده كارشناسان نجوم و خبرگان رصد هلال ماه، رؤيت هلال ماه مبارك رمضان درغروب جمعه 30 مردادماه در كشور های آسیایی امكانپذير و براين اساس، شنبه آخرين روز ماه مرداد، نخستين روز ماه مبارك رمضان است.
بر اساس گزارش ها ، كارشناسان معتقدند فاصله زاويه اي هلال ماه رمضان امسال از خورشيد به حدي است كه كار رصد بدون مشكل و پيش از غروب جمعه 29 شعبان، 30 مرداد ماه، انجام و رؤيت هلال ماه امكانپذير است و با توجه به فاصله زاويه اي هلال ماه از خورشيد، رصد امسال چندان دشوار نيست.
به عقيده كارشناسان نجوم ؛ در مجمع الجزاير فيليپين، اندونزي، مالزي، سنگاپور، تايلند، هندوستان، جنوب ايران، كشورهاي حوزه خليج هميشه فارس، عربستان سعودي، يمن، جنوب عراق، اردن، جنوب سوريه و لبنان با چشم غير مسلح رؤيت خواهد شد. همچنين هلال ماه در شمال كشور چين، افغانستان، جنوب تركمنستان، آذربايجان، تركيه، شمال عراق، مركز و شمال سوريه و شمال لبنان با ابزار  علمی قابل رؤيت است و در ساير نقاط آسيا از جمله شمال و شمال شرقي اين قاره قابل مشاهده نخواهد بود.

در صورت تایید مراجع دینی مبنی بر اول رمضان بودن روز شنبه ،  بسیاری از مؤ منین  روز جمعه را به عنوان روز آخر ماه شعبان ( یوم الوصل) که روزه آن فضیلت فراوان دارد و به استقبال از ماه مبارک ، روزه دار خواهند.

نظام سعودي مقام اول صدورتروريسم در جهان

شرايط و زمينه های خودسازى-3

مشارطه و مـراقـبـه

 مشارطه : به اين معنا كه در ابتداى روز با خود شرط كند كه مرتكب هيچ كار خلافى نشود و هـر كـار خوبى كه از دستش ‍ برمى آيد انجام دهد و در اين راه از هيچ كوششى دريغ نورزد و با تمام توان با موانع بويژه شيطان مبارزه كند.
 مـراقـبـه : پـس از مشارطه بايد پيوسته مراقب افكار ، كردار و گفتار خود باشد كه در هيچ اقـدامـى بـرخـلاف شـروط يـاد شـده ، عـمـل نـكـنـد و از خـود غـافـل نـشود، در دام هاى پيدا و پنهان شيطان هاى جنّى و انسى گرفتار نيايد. چنين كارى بايد مـرتـب تـكرار شود و هر بار كه از سوى عوامل برون و درون مورد حمله قرار مى گيرد، به خدا پـنـاه بـبـرد و از او كـمك بخواهد تا هواهاى نفسانى را محكوم اراده خويش كند و شياطين را از خود ماءيوس نمايد.

دارویی درمان بیماری آنفلوانزای خوکی کشف شد

محققان هنگ کنگ دارویی را برای درمان بیماری آنفلوانزای خوکی موسوم به H1N1 کشف کردند.

به گزارش رویترز، به تازگی تعدادی از محققان هنگ کنگی موفق به کشف داروی درمان ویروس آنفولانزای H1N1 موسوم به خوکی و نیز دست یابی به نوع دیگری از این دارو به منظور مقابله با ویروس های N1H5 شدند.

این داروها که آزمایش های متعدد پزشکی و آزمایشگاهی بر روی آن صورت گرفته، نتیجه مثبتی بر روی سلول‌های انسان داشته است به طوری که می تواند به بهبود بیماری منجر شود.

همچنین به اعتقاد برخی از این محققان مصرف این داروهای جدید می‌تواند قدرت ایمنی بدن افراد در مقابل انواع ویروس‌ها را افزایش دهد.

این دارو که اثر فوق العاده ای در از بین بردن ویروس های موسوم به نوع جدید آنفولانزای خوکی و آنفولانزای پرندگان دارد در مرحله انجام تست‌های نهایی قراردارد و به زودی بر روی گونه‌های مختلف حیوانات نیز آزمایش می‌شود.

فضيلت‌ معرفت‌ خداوند

ازحضرت‌ صادق‌ عليه‌ السّلام‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ مي‌فرمايد:

 اگر مردم‌ بدانند چه‌ چيزهائي‌ در فضيلت‌ معرفت‌ خداوند وجود دارد ، ديدگان‌ خود را نمي‌دوختند به‌ آنچه‌ خداوند بدان‌ دشمنان‌ را متمتّع‌ و بهرمند كرده‌ است‌ از جلوة‌ زندگي‌ دنيا و نعمت‌ آن‌ . و دنياي‌ آنها در نظرشان‌ پست‌تر بود از آنچه‌ را كه‌ زير گامهايشان‌ پايمال‌ مي‌كنند ؛ و تحقيقاً به‌ معرفت‌ خدا متنعّم‌ و متلذّذ مي‌گشتند به‌ مثابة‌ تلذّذي‌ كه‌ پيوسته‌ در باغهاي‌ بهشت‌ و با اولياي‌ خدا پيدا مي‌نموده‌اند .  معرفت‌ خدا انيس‌ انسان‌ است‌ از هر دهشتي‌ ، و همنشين‌ اوست‌ از هر تنهائي‌ و وحدتي‌ ، و نور است‌ از هر ظلمتي‌ ، و قوّه‌ است‌ از هر ضعفي‌ ، و شفا است‌ از هر دردي‌.»

«روضة‌ كافي‌» ص‌  247  ، حديث‌  347  

هرچه‌ غير خداست‌ حجاب‌ است‌، و تا حجاب‌ هست‌ معرفت‌ تامّه‌ حاصل‌ نخواهد   گشت‌ 

 مسأله‌، مسأله‌اي‌است‌ خيلي‌ شگفت‌ انگيز. بايد از غير خدا گذشت‌ تا به‌ خدا رسيد. هرچه‌ غير خدا مي‌باشد حجاب‌ است‌. و تا آن‌ حجاب‌ باقي‌ باشد معرفت‌ كامل‌ حاصل‌ نخواهد شد. معرفت‌هاي‌ حاصله‌، معرفتهاي‌ جزئيّه‌ و ناقصه‌ است‌. تماشاي‌ مخلوقات‌ الهي‌ از كوه‌ و سنگ‌، خاك‌ و دشت‌، مرغ‌ و چارپا و أمثال‌ ذلك‌، معرفت‌ جزئي‌ مي‌باشد و معرفت‌ كلّي‌ نيست‌؛ آن‌ مهمّ است‌ و عمدة‌ در مسأله‌ و طيّ راه‌ خطير و عظيم‌!

 اگر كسي‌ ديدگانش‌ بسته‌ باشد، نه‌ آنكه‌ راه‌ جميع‌ علوم‌ بدو بسته‌ است‌، بلكه‌ از راه‌ سائر حواسّ خود از سامعه‌ و شامّه‌ و لامسه‌ و ذائقه‌ به‌ بسياري‌ از چيزها پي‌ مي‌برد و علم‌ و اطّلاع‌ پيدا مي‌نمايد؛ ولي‌ ميان‌ او و كسيكه‌ قوّة‌ باصره‌اش‌ خللي‌ ندارد و داراي‌ دو ديدة‌ روشن‌ مي‌باشد، از زمين‌ تا آسمان‌ تفاوت‌ وجود دارد.

 خدا با غير خدا جمع‌ نمي‌شود تا وقتيكه‌ در ذهن‌ انسان‌ آرزوهاي‌ باطله‌، نيّتهاي‌ مسمومه‌ و اهداف‌ نفسانيّة‌ شيطانيّه‌ و اغراض‌ مادّيّه‌ از حبّ جاه‌ و فرزند و مال‌ و مآل‌ و غيرها بوده‌ باشد.

دخالت مستقيم عربستان در بمباران مناطق شيعي يمن

- يحيي الحوثي مسئول سياسي گروه الحوثي در خارج در باره دوره تازه حملات دولت يمن به شيعيان موسوم به جنگ ششم عليه حوثي ها اظهار داشت : جنگ عليه شيعيان که از سال 2004 آغاز شده است، در واقع از سوي عربستان کنترل مي شود.

بايد چشم را از ديدن غير پاك كرد

 بالجمله‌ بايد چشم‌ را از ديدن‌ غير ليلي‌ پاك‌ كرد و گوش‌ را از طنين‌ و آواي‌ جز او  شستشو داد تا وي‌ اذن‌ نظاره‌ به‌ چهره‌ و استماع‌ سخنانش‌ را بدهد.

 خدايا چكار بايد كرد ؟! راه‌ چاره‌ كدام‌ است‌ ؟! بالجمله‌ و محصّل‌ كلام‌ اميدي‌ و روزنه‌اي‌ يافت‌ مي‌شود يا بايد مأيوس‌ بود ؟! زنان‌ قبيلة‌ ليلي‌ مي‌گويند: آقاجان‌ ! برو چشمت‌ را تطهير كن‌ !  گوشت‌ را پاك‌ كن‌ ! تطهير چشم‌ به‌ گريه‌ است‌ در شبهاي‌ تار از فراق‌ محبوب‌ ازل‌ و ابد ؛ و تطهير گوش‌ به‌ نگهداري‌ آن‌ است‌ از شنيدن‌ سخنان‌ تفرقه‌انگيز كه‌ معشوق‌ و محبوب‌ را خوشايند نمي‌باشد .

  مگر در اخبار نداريم‌ كه‌ خداوند عليّ اعلي‌ هيچ‌ چشمي‌ را بيشتر از چشم‌ گريان‌ دوست‌ ندارد ، و در روز قيامت‌ همة‌ چشمها گريانند مگر آن‌ چشمي‌ كه‌ از عذاب‌ خدا در نيمه‌هاي‌ شب‌ گريان‌ باشد ؟

 اين‌ گريه‌ براي‌ چيست‌ ؟ براي‌ نظره‌ها و نگاههائي‌ كه‌ بغير خدا افتاده‌ است‌. براي‌ شستشوي‌ جرمها و كثافاتي‌ مي‌باشد كه‌ چشم‌ بصر و چشم‌ بصيرت‌ را فراگرفته‌ و نظر به‌ ليلي‌ بدون‌ آن‌ تطهير و لايروبي‌ و شستشو امكان‌پذير نمي‌باشد . پس‌ شستشو ، راه‌ است‌ و طريق‌ به‌ مقصد .

 بعد از اينكه‌ اين‌ راه‌ طيّ شد ، انسان‌ مي‌رود بالاتر تا اينكه‌ بايد با خدا ، خدا را بشناسد . آنجا ديگر خداست‌ و غير از او نيست‌ . همة‌ مراتب‌ طيّ شده‌ و اين‌ شخصِ گريه‌ كرده‌ ، ديدگانش‌ پاكيزه‌ شده‌ و  نِساءِ حَيّ  (زنان‌ قبيله‌) هم‌ وي‌ را ملامت‌ نمي‌كنند. مي‌رود ، مي‌رود ، نزد ليلي‌ مي‌رود . ديگر عشقش‌ مادّي‌ نيست‌ . عشق‌ مجازي‌ نمي‌باشد . ليلي‌ بدن‌ نيست‌ ؛ روح‌ است‌ و نفس‌ مجرّد است‌ . در اينصورت‌ اگر ليلي‌ در مشرق‌ عالم‌ باشد و مجنون‌ در مغرب‌ عالم‌ ، با هم‌ ارتباط‌ دارند . خوب‌ ادراك‌ مي‌كند: امروز سر ليلي‌ درد مي‌كند ، ليلي‌ خواب‌ است‌ ، ليلي‌ بيدار است‌ ، ليلي‌ مريض‌ است‌ ، ليلي‌ سالم‌ است‌ ...

شرايط و زمينه های خودسازى-2

 عـزم

عـزم : بـه ايـن مـعنا كه تصميم قطعى بگيرد كه در صراط مستقيم الهى گام بردارد و بنده حـقـيـقـى خـدا شـود و هـمـه بـرنـامـه زنـدگـى خـود را بـا عـقربه رضاى الهى تنظيم كند ، امام راحل در اين باره نيز مى نويسد:
عزمى كه مناسب اين مقام است عبارت است از بناگذارى و تصميم بر ترك گناهان و انجام  واجبات و جـبـران آنـچه از او فوت شده در ايّام حيات ، و بالاخره عزم بر اين كه ظاهر و صورت خود را انسانِ عقلى و شرعى نمايد ، كه شرع و عقل به حسب ظاهر حكم كنند كه اين شخص ، انسان است و انـسـانِ شـرعـى عـبـارت از آن اسـت كـه مـوافـق مـطـلوبـات شـرع رفـتـار كـنـد و ظـاهرش ، ظاهر رسـول اكـرم صـلّى الله عليه و آله باشد و تاءسى به آن بزرگوار بكند درجميع حركات و سـكـنـات و در تـمـام افـعـال و تـروك و ايـن امـرى اسـت بـس مـمـكـن ، زيـرا كـه ظـاهـر را مثل آن سرور كردن امرى است مقدورِ هر يك از بندگان خدا. *

* چهل حديث ، ص 7.

دامنم‌ از دست‌ برفت‌ !

يكي‌ از صاحبدلان‌ سر به‌ جيب‌ مراقبت‌ فرو برده‌ بود و در بحر مكاشفت‌ مستغرق‌ شده‌ ، حالي‌ كه‌ از اين‌ معامله‌ باز آمد يكي‌ از دوستان‌ گفت‌: ازين‌ بستان‌ كه‌ بودي‌ ما را چه‌ تحفه‌ كرامت‌ كردي‌ ؟

 گفت‌: به‌ خاطر داشتم‌ كه‌ چون‌ به‌ درخت‌ گل‌ رسم‌ ، دامني‌ پر كنم‌ هديّة‌ اصحاب‌ را ! چون‌ برسيدم‌ ، بوي‌ گلم‌ چنان‌ مست‌ كرد كه‌ دامنم‌ از دست‌ برفت‌ !

نصيحت عيسى (ع )

 روزى حواريون (ياران مخصوص ) عيسى (ع ) به حضور آنحضرت آمده و عرض كردند: (( آى آموزگار ارشاد، ما را از پندهاى خود بهره مند فرما)).
عيسى (ع ) فرمود: پيامبر خدا موسى (ع ) به اصحابش فرمود ((سوگند دروغ ، نخوريد، ولى من مى گويم سوگند - خواه راست باشد و خواه دروغ - نخوريد)،
آنها عرض كردند:( بيشتر ما را نصيحت كن ).
فرمود: موسى (ع ) به اصحابش فرمود: زنا نكنيد، من مى گويم ، حتى فكر زنا نكنيد، (سپس فكر زنا كردن را با اين مثال روشن كرد و فرمود )
هرگاه شخصى در يك اتاق نقاشى شده ، آتش روشن كند، همانگونه كه دود آن آتش ، اطاق نقاشى شده را سياه و دودآلود مى كند، فكر زنا هم زيبائى معنوى انسان را به سياهى و تيرگى مبدل مى سازد، گرچه اطاق را نسوزاند.
يعنى خود زنا كردن مانند سوزاندن و ويران نمودن اساس خانواده است ، و انديشه زنا كردن ، همچون دودى است كه تارو پود خانواده را تيره و تار مين مايد.

غرق در بى خبرى  

آورده اند كه يكى از مردان راه حق در بازارى مى رفت . نابينايى گفت كه به حق آن روز بزرگ( قیامت) كه مرا چيزى دهيد. آن بزرگ نعره اى زد و بيفتاد و بيهوش شد. چون بهوش آمد، گفتند: اى شيخ ! ترا چه افتاده ؟ گفت : نام روز بزرگ شنيدم و مردمان از آن روز بى خبرند، يكى به قباهى  و كلاهى فرود آمده و ديگرى به دستار و دراعه ، همه به دنيا فريفته.

شرايط و زمينه های خودسازى-1

تفكّر

براى پرورش استعداد خدادادى ، بايستى به آماده سازى شرايط و زمينه هاى متعددى اقدام كرد، از آن جمله ؛ تفكّر: امام خمينى (ره)در اين باره مى نويسد: بـدان كـه اوّل شرط مجاهده با نفس و حركت به جانب حق تعالى ، تفكّر است و .. تفكّر در اين مقام عبارت است از آن كه ؛ انسان لا اقل در هر شب و روزى مقدارى ـ ولو كم هم باشد ـ فكر كند در اين كـه آيـا مـولاى او كـه او را در ايـن دنـيـا آورده و تمام اسباب آسايش و راحت را از براى او فراهم كـرده ، و بـدن سـالم و قـواى صـحـيـحـه ، كـه هـر يـك داراى مـنـافـعـى اسـت كـه عـقـل هـر كـس را حـيـران مـى كـند ، به او عنايت كرده و اين همه بسطِ بساطِ نعمت و رحمت كرده و از طـرفـى هـمـه انـبيا را فرستاده و كتاب نازل كرده و راهنمايى ها نموده ودعوت ها كرده است ، آيا وظيفه ما با اين مولاى مالك الملوك چيست ؟ ....
اگـر انـسـان عـاقـل لحـظـه اى فـكـر كند ، مى فهمد كه مقصود از اين بساط ، چيز ديگر است ، و مـنـظـور از ايـن خلقت ، عالم بالاتر و بزرگترى است و اين حيات حيوانى مقصود بالذّات نيست و انسان عاقل بايد در فكر خودش باشد و به حال بيچارگى خود رحم كند و با خود خطاب كند، : اى نـفـس شـقى ! كه سال هاى دراز در پى شهوات ، عمر خود را صرف كردى و چيزى جز حسرت نـصـيـبـت نـشـد ، خـوب است قدرى به حال خود رحم كنى ، از مالك الملوك حيا كنى و قدرى در راه مـقـصـود اصـلى قـدم زنـى كـه آن مـوجـب حيات هميشگى و سعادت دائمى است و سعادت هميشگى را مـفـروش بـه شـهـوات چـنـد روزه فـانـى كـه آن هـم بـه دسـت نـمـى آيـد حـتّى با زحمت هاى طاقت فرسا.^*

خود سازى

منظور از خودسازى ،(پيراستن خود از زشتى ها و آراستن به خوبى ها)ست كه علماى اخلاق از آن بـه (تـخـليـه و تـحـليـه ) تـعـبـيـر مـى كنند ، انسان سازى در مرحله نخست كارى خدايى است و آفـريـدگـار جـهـان بـا اسم شريف (ربّ) متكفّل پرورش و تربيت همه آفريدگان خويش است و درباره تربيت انسان نيزفرمود:
(... وَ لَوْ لا فـَضـْلُ اللّهِ عـَلَيـكـُم وَ رَحـْمـَتـُهُ مـا زَكـى مـِنـْكـُم مـِنْ اَحَدٍ اَبَداً وَلكِنَّ اللّهُ يُزَكّى مَنْ يَشاءُ.) (1)
اگر فضل و رحمت الهى شامل حال شما نمى شد ، يك نفر از شما هم پاك نمى شد و ليكن خدا هر كس را كه بخواهد ، تزكيه مى كند.
در مرحله اول تـزكـيـه الهـى تـا حـدودى بـه شـكـل تـكـويـنى مى تواند باشد ولى مشيّت او بيشتر از طريق تـشـريـع تـحـقـّق مـى يـابـد چـنـان كه درباره بزرگترين پيامبرش واژه رحمت به كار برد و فرمود.
( وَ ما اَرْسَلْناكَ اِلاّ رَحْمَةً لِلْعالَمينَ) (2)ما تورا جز رحمت براى جهانيان نفرستاديم .
بـنـابـراين فرستادگان الهى ، ماءموران خدا براى تزكيه مردم هستند و آنان با تعليم معارف الهـى و تـبـليـغ پـيـام هـا و حـكـمـت هـاى او، هـمـچـنـيـن در مـيـدان عـمـل و ارائه بـهـترين الگوهاى عملى ، راههاى خودسازى را براى امّت خويش ترسيم مى كنند و زمـيـنـه هاى اجراى مشيت خدا را فراهم مى سازند درباره اين رسالتِ پيامبر اسلام 3 در قرآن آمده است :
(لَقَد مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤْمِنينَ اِذْ بَعَثَ فيهِم رَسُولاً مِنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِم آياتِهِ وَ يُزَكّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ ...) (3)
خـداونـد بر مؤ منان منّت نهاد كه در ميان آنان ، پيامبرى از خودشان برانگيخت كه آيات خدا را براى آنان تلاوت كند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت به آنان بياموزد.
مرحله دوم خودسازى به اختيار و استعداد انسان بستگى دارد؛ اگر كسى زمينه هاى هدايت يابى و رشـد و تـكـامـل روحـى خـويش را با هدايت و تربيت تكوينى و تشريعى الهى هماهنگ سازد و با بـرداشـتـن گـام هـاى نـخـسـتـيـن ، شـايـسـتـگـى خـويـش را نـشـان دهـد، رحـمـت و فـضـل بـى نـهـايـت الهـى شـامـل حـالش مـى گـردد و او را بـه سرمنزل مقصود راهنمايى مى كند.

1-نور (24) ، آيه 21.
 2-انبيا(21) ،آيه 107.
 3-آل عمران (3) ، آيه 164.

علامت پیروان ائیمه (ع)

امام باقر (ع)  به جابر جعفی فرمود : سلام مرا به شیعیانم برسان و آنان را دانا کن که خویشی بین ما و خدای عزوجل نیست و بسوی او متقرب نمی شود مگر بطاعت. ای جابر، هر کس مطیع خدا شد و ما را دوست داشت ، او دوست ما است و هرکه خدا را نا فرمانی کرد، حب ما او را فایده نمی دهد.

بحار، 15

مهم ترين تفاوت ادعیه ماثور وغیر ماثور

زراره مى گويد: به امام صادق (ع ) گفتم : دعايى به من بياموز! فرمود: به درستى كه بهترين دعا، همان است كه بر زبانت جارى شود.
روايت شده كه ، كسى از امام صادق (ع ) در خواست تعليم دعايى كرد، آن حضرت فرمود: به درستى كه بهترين دعا، همان دعاييست كه بر زبانت جارى شود.
عبدالله بن سنان از برادر خود محمد نقل مى كند كه ، امام صادق (ع ) فرمود: ممكن نيست كسى به هنگام ترس از پيشامد ناگوارى دعا كند و رفع آن را از خدا بخواهد، مگر آنكه خداوند دعايش را مستجاب نموده و آن بلا را از او دور خواهد كرد. آيا نمى دانى كه امير المؤ منين (ع ) فرمود: پيغمبر (ص ) فرمود: يا على ! گفتم : لبيك يا رسول الله ! فرمود: دعا بلا را بر مى گرداند، هر چند كه بلاى سخت و استوارى باشد. راوى مى گويد: به عبدالله بن سنان گفتم : آيا در اين باره دعاى محدود و معينى هم وارد شده ؟ عبدالله گفت : اتفاقا همين سؤ ال تو را از من از امام صادق (ع ) پرسيدم ، حضرت در جواب فرمود: تا دعا كننده چه شخصى باشد! اگر شيعيان مستضعف (كم معرفت و ضعيف در آداب و رسوم شريعت باشد) آرى ! براى چنين شخصى در مورد هر پيشامد ناگوارى دعاى خاص وارد شده ، و حق ندارد به دلخواه خود و هر چه بر زبانش جارى شد، دعا كند؛ چون ممكن است (در اثر نادانى و كم اطلاعى ) طورى دعا كند، كه گذشته از مستجاب نشدن دعا، اثر سوء ديگرى داشته باشد؛ به عنوان مثال ، بر خلاف ادب با خدا صحبت كند، يا چيزهاى حرام و نشدنى را از خدا بخواهد، كه شرعا و عرفا به صلاح واقعى او نيست . اما مستبصرين (اشخاص بافضل و كمال و با بصيرت در امور دينى ) احتياج و نيازى به تعيين و تحديد ندارند، چه آنكه (در اثر معرفت و آگاهى به آداب و شرايط دعا، طورى دعا مى كنند كه ) دعايشان پشت پرده ى حجاب نمانده ، فورا مستجاب خواهد شد.
بنابراين ، مهم ترين تفاوت بين اين دو دسته از دعاها، آن است كه در دعاهاى غير وارده ، اگر دعا كننده از شيعيان مستبصر(آگاه) باشد، محدوديتى برايش ‍ وجود ندارد و در هر زمان و مكانى ، به فراخور علاقه و رغبت خويش ‍ مى تواند هر دعا و نيايشى را انشا كند؛ اما اگر دعا كننده از شيعيان مستضعف(ناآگاه) باشد، در مورد هر پيشامد ناگوارى دعاى خاص از ائمه ى معصومين وارد شده ، كه بايد بدون كم و زياد خوانده شود و حق ندارد به ميل خود هر چه بر زبانش جارى شد، دعا كند. و نيز برخى از دعاهاى وارده مختص به زمان و مكان خاصي است .

دستور فوري دربار سعودي براي برچيدن نمادهاي شيعه در عربستان

دولت عربستان دستور جمع آوري نمادهاي مذهبي شيعيان در جشن اعياد شعبانيه را صادر كرد.
به گزارش شبكه خبري «راصد»، مقام هاي الشرقيه عربستان، با سانسور خبري برنامه هاي باشكوه روز ميلاد منجي عالم بشريت، حضرت ولي عصر(عج) به شهرداري ها و نيروهاي امنيتي خود دستور دادند هرگونه نمادهاي جشن نيمه شعبان كه هفته گذشته برگزار شده بود را به صورت فوري جمع آوري كنند.
گزارش خبرگزاري فارس به نقل از پايگاه اطلاع رساني راصد حاكي است: اين دستور فوري و سري اواسط هفته جاري ابلاغ شده است و نامه هاي تهديدآميز براي جمع آوري اين نمادها به برگزاركنندگان مراسم نيمه شعبان در شهرهاي «صفوي» و «الحبش» ارسال شده است.
اين گزارش مي افزايد: با وجود تلاش فراوان وهابيون براي جلوگيري از برپايي مراسم اعياد شعبانيه در عربستان به عنوان يكي از باشكوه ترين و بزرگترين جشن شيعي، مردم شيعه الشرقيه، آن را باشكوه و جلال هرچه بيشتر نسبت به سالهاي قبل برگزار كردند.
به گفته پايگاه اينترنتي راصد، بالغ بر دو ميليون نفر در جشن هاي اعياد شعبانيه در عربستان شركت كردند.

 عربستان کفايت نگهداري حرمين شريفين را ندارد

يک مرجع تقليد شيعيان با اشاره به بي احترامي وهابيان عربستان به زائران عمره تاکيد کرد: اين رفتارها سند عدم کفايت آن ها براي نگهداري حرمين شريفين است و در صورتي که اين مساله با پيگيري مسوولان دولتي حل نشود، عمره را تحريم خواهيم کرد. به گزارش ايلنا، آيت الله مکارم شيرازي همچنين تشکيل جلسه کنفرانس اسلامي و تعيين گروهي براي اداره امور فرهنگي حرمين شرفين به نمايندگي از تمامي جهان اسلام را خواستار شد.

مفهوم خودشناسى

خـودشـنـاسـى بـه مـعناى اين است كه انسان ، مقام واقعى خويش را در عالم وجود درك كند، بداند خاكىِ محض نيست ، پرتوى از روح الهى در او هست و بداند كه در معرفت مى تواند بر فرشتگان ، پـيـشـى گـيـرد، بـدانـد كـه او آزاد و مـخـتـار و مـسـؤ ول خـويـشـتـن و مـسـؤ ول افراد ديگر و مسؤ ول آباد كردن جهان و بهتر كردن جهان است .
درك چـنـيـن مـوقـعـيـتـى سـبـب مـى شـود كـه انـسان ، مبداء و معاد و هدف آفرينش جهان را دريابد ، آفـريـدگـار را بـشـنـاسـد، فـرسـتـادگـان او را اطاعت كند، دانش مفيد بياموزد ، از بازيگرى و بـيـهـودگـى بـپرهيزد، كرامت و عزت خويش را حفظ كند، بر گستره فعاليت و سعه وجودى خود بـيـفـزايـد و هـمـواره عـقربه افكار ، كردار و گفتار خويش را به سوى بارگاه قدس ربوبى جهت گيرى كند و چنان شود كه امير مؤ منان صلوات اللّه عليه فرمود:خدا رحمت كند كسى را كه بداند از كجا آمده ، در چه جايگاهى هست و به كجا خواهد رفت .*
دسـت پرقدرت آفرينش ، چنين توانى را درون انسان تعبيه كرده و او با الهام گيرى از خداوند مى تواند راه را از چاه تشخيص دهد.

*آداب الصلوة ، امام خمينى ، ص 93.

برای غیبت کننده هدیه فرستاد

به حسن بصری گفتند ؛ فلانی تورا غیبت کرده است. او طبقی پر از میوه  وغیره نمود و برای آنکس فرستاد. ودر نامه به آن شخص نوشت ؛ شنیدم عبادت های خود را برایم فرستاده ای ، چیزی غیر از این ها نداشتم ، تا برایت هدیه کنم.

گزارشی تصویری از 10 جانور مرگبار كره زمین

اللهم صل علی محمد وآل محمد و عجل فرجهم

معنای صلوات بر پیامبر (ص)

 معنای صلوات بر پیامبر این است  که : خدا یا رحمتت را بر پیامبر وآل پیامبر نازل فرما. وقتی رحمت بر حضرت نازل شد به دیگران هم می رسد ، چون او مجرای فیض است و اگر بخواهد خیری به دیگران برسد. باید به عنوان رحمت خاصه، نخست بر حضرت نازل شود و سپس به دیگران برسد.

نفع صلوات به پیامبر (ص)

مفسیر بزرگ قران، حضرت آیت الله جوادی آملی در کتاب وزین " حکمت عبادات" به نقل از رسول گرامی اسلام (ص) می نویسد ؛ " صلوات بر من ، میزان اعمال خود تان را سنگین می کند". در تفسیر این سخن رسول رحمت  می  افزاید : وگرنه از صلوات ما کمالی به حضرت عاید نمی شود، خدای سبحان کمالات  لایق را به وی ارزانی داشته و ارزانی می دارد. آنچه ما طلب می کنیم به عنوان واسطه فیض  وعلت فاعلی سبب خیر نخواهیم بود، بلکه به وسیله درود ما کمالات شان ظاهر می شود، علت فیاضه اش خدای سبحان است ، از ما خیری به آن حضرت نمی رسد، هرچه ما داریم محصول تربیت آن حضرت است .

اللهم صل علی محمد وآل محمد

تفاوتهاي جالب همسران گل و اردوغان

اوصاف برادر دینی در کلام امام علی (ع)

در گذشته برادري ديني داشتم كه در چشم من بزرگ مقدار بود؛ چون دنيا در چشم او بي‌ارزش مي‌نمود و از شكم‌بارگي دور بود؛ پس آن‌چه را نمي‌يافت آرزو نمي‌كرد و آن‌چه را مي‌يافت زياده‌روي نداشت. در بيش‌تر عمرش ساكت بود؛ امّا گاهي كه لب به سخن مي‌گشود بر ديگر سخن‌وران برتري داشت و تشنگي پرسش كنندگان را فرو مي‌نشاند. به ظاهر ناتوان و مستضعف مي‌نمود، امّا در برخورد جدّي، چونان شير بيشه مي‌خروشيد، يا چون مار بياباني به حركت در مي‌آمد. تا پيش قاضي نمي‌رفت، دليلي مطرح نمي‌كرد. و كسي را كه عذري داشت، سرزنش نمي‌كرد. تا آن كه عذر او را مي‌شنيد. از درد شكوه نمي‌كرد، مگر پس از تندرستي و بهبودي. آن‌چه عمل مي‌كرد مي‌گفت و بدان‌چه عمل نمي‌كرد چيزي نمي‌گفت اگر در سخن گفتن بر او پيشي مي‌گرفتند، در سكوت مغلوب نمي‌گرديد و بر شنيدن بيش‌تر از سخن گفتن حريص بود. اگر بر سر دو راهيِ دو كار قرار مي‌گرفت، مي‌انديشيد كه كدام يك با خواسته‌ي نفس نزديك‌تر است با آن مخالفت مي‌كرد. پس بر شما باد روي آوردن به اين گونه از ارزش‌هاي اخلاقي و با يك‌ديگر در كسب آن‌ها رقابت كنيد. و اگر نتوانستيد، بدانيد كه به دست آوردن برخي از آن ارزش‌هاي اخلاقي بهتر از رها كردن همه است.*

*نهج البلاغه، كلمه‌ي قصّار 289، ترجمه‌ي محمّد دشتي

حامی طالبان وتجارت زنان و دختران روسپی درجهان

    - تجارت زنان و دختران در بین تجار اماراتی که از حامیان اصلی طالبان افغان می باشد به امر متداول تبدیل شده و هر روز اخبار متفاوتی در این خصوص  از این کشور عربی و مقامات فاسد آن می رسد.

   - میزان درآمد دختران روسپی در دبی از تجارت جنسی بسیار بالا است. دختران قاچاق شده دبی با معیارهای جنسی، اندام و چهره انتخاب می شوند و همین امر اماراتی ها را بر آن داشته که اوکراین را بعنوان بازار هدف انتخاب کنند.

   - نزدیک به دویست میلیون نفر دختر در اسارت شبکه های مافیایی تجارت سکس قرار دارند که درآمدی نزدیک به 13 میلیارد دلار را متوجه باندهای تبهکار و سازمانهای دست اندرکار در این تجارت می کند.

کیفر اهانت به فقرای مسلمان

رسول خدا که رحمت خدای بر او و خاندانش باد ، فرمود : خدا لعنت کند ، هرکس توانگری را برای ثروتش اکرام نماید و هرکس ، فقیری  را برای فقرش اهانت نماید. این عمل را جز منافق انجام نمی دهد  و نیز فرمود : منت گذار بر فقرا  در دنیا و آخرت ملعون است .

راستی ،  بر اساس این  روایت شریف ؛ ما وشما کجا قرار داریم . تا بحال فکر کرده اید مسلمانیم یا منافق؟

مرد مان بد

 امام علی (ع) از رسول گرامی اسلام (ص) نقل می نماید :"  خدوندا مرا بسوی بدان خلق تو محتاج مکن . گفتم یارسول الله ، بدان خلق خدا کیستند ؟ فرمود : کسانیکه هر گاه بدهند منت می گذارند و هرگاه ندهند عیب می گذارند."

 یاعلی ! در این زمان ، چه فراوانند خلقان بد در میان مدعیان دوستی شما.

زنا مردان علاج درد خود جستن بدان ماند

که خار از پا برون ارد کسی با نیش عقرب ها

ارزش كار خالصانه

 یکی از شاکردان مرحوم آیت العضمی بهجت ، نقل می نماید : روزى آقا در رابطه با پاداش عمل صالح اگرچه اندك باشد، فرمود: يكى از علماى نجف روزى در مسير راهش ‍ به فقيرى يك درهم صدقه داد (البته بيشتر از آن نداشت ) شب در خواب ديد او را به باغى مجلّل و داراى قصرى بسيار عالى و زيبا دعوت كرده اند كه نظير آن را كسى نديده بود. پرسيد اين باغ و قصر از آن كيست ؟ گفتند: از آن شماست تعجب كرد كه من در برابر اين همه تشريفات ، عملى انجام نداده ام . به او گفتند: تعجّب كردى ؟ گفت : آرى . گفتند: تعجّب نكن . اين پاداش آن يك درهم شماست . كه خالصانه و با حسن عمل انجام گرفته است .

معاون رییس جمهور افغانستان جریمه شد!

ترنج مرگ

آورده اند كه موسى پيغمبر عليه السلام روزى ملك الموت را ديد، گفت : به چه كار آمده اى ، به زيارت يا به قبض روح ؟ گفت : به قبض روح . گفت : چندان امانم ده كه (مادر و) عيال را وداع كنم . گفت : مهلت نيست . گفت : چندان كه خداى را سجده كنم . دستورى يافت . در سجده گفت : خداوندا! ملك الموت . را بگو كه چندان مهلتم دهد كه مادر و عيال را وداع كنم . ندا آمد كه مهلت دهد. موسى عليه السلام به در خانه مادر آمد وگفت : ای مادر !  سفر دورم در پيش است . گفت : اى فرزند چه سفر است ؟ گفت : سفر قيامت . مادر به گريه آمد. به در خانه عيال و اطفال آمد و ايشان را وداع كرد. كودكى خرد داشت دست زد و دامن موسى گرفت و مى گريست . موسى نيز به گريه در آمد. خطاب عزت رسيد كه اى موسى ! به درگاه ما مى آيى ، اين گريه و زارى (از بهر) چيست ؟ گفت : خداوندا! بر اين كودكانم رحم مى آيد. ندا آمد كه اى موسى ! دل فارغ دار كه من ايشان را نيكو دارم (و به نيات حسنه شان بپرورم .)

موسى با ملك الموت گفت : از كدام عضو جان بيرون خواهى كرد؟ (گفت : از دهان .) گفت : از دهانى كه بى واسطه با خداى سخن گفته ام يا (از دستى كه بدان الواح تورات گرفته ام يا) از پايى كه بدان به طور به مناجات رفته ام ؟
ملك الموت ترنجى به وى داد تا ببوييد و به يك بوييدن روح وى را قبض كرد.
فرشتگان گفتند : اى آنكه در ميان پيامبران آسانترين مرگ را داشته اى ! مرگ را چگونه يافتى ؟ گفت : همچون گوسفندى كه پوست از (بدن ) آن بر كنند در حالى كه زنده باشد.

هوای کوی دلبر

هرکس که هوای کوی دلبر دارد

ازسربنهد هر آنچه در سر دارد

ورنه به هزار چلّه ار بنشیند

سودش ندهد که نفس کافر دارد

معامله با خدا 

آورده اند كه در بنى اسرائيل قحطى بود. زنى لقمه اى نان در دست داشت و در صحرا بود. كودكش هيمه جمع مى كرد. زن آن لقمه در دهن نهاد. درويشى حاضر بود، گفت : يا اءمة الله ! الجوع الجوع . زن آن لقمه را از دهن بيرون آورد و در دهن درويش نهاد. ناگاه گرگى درآمد و كودك وى را ربود. زن فرياد برآورد. حق تعالى فرشته اى فرستاد تا كودك وى را از گرگ بازاستد و پيش وى درآورد و گفت : بستان كه اين لقمه عوض آن لقمه است كه در دهن درويش نهادى.

عبادت عاشقانه

عبادت و بندگى براى اهل معرفت ، عشق و شوق است نه كارى سخت و با مشقت و عملى زور و اجبارى .عارفان همواره لحظه شمارى مى كنند تا وقت عبادت و هنگام راز و نياز با خداى بى نياز فرا رسد ، تا عاشقانه وارد آن شوند.اينان اگر توجه به عالم كنند و نظر به كونين اندازند نظر آنان عارفانه باشد و در عالم هستى حق جو و حق طلب اند و تمام موجودات را جلوه حق جمال و جميل دانند .

به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست

عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست

ولى ما بيچاره هاى گرفتار آمال و بسته زنجيرهاى هوا و هوس و فرورفتگان در دریایی تاریک عالم طبيعت كه نه بويى از محبت و عشق به شامه روحمان رسيده و نه ارباب ايمان و اطمينانیم ، عبادات الهيه را تکلف دانيم و مناجات با قاضى الحاجات را سر بار شماريم .

عبادت ریاکارانه

افراد دو رو و ریا کار ، عبادتشان هيچ پيوندى با خدا ندارد ، آنان عبادت را وسيله اى براى جلب نظر مردم به كار مى گيرند !در حضور مردم به وقت عبادت از نشاط برخوردارند ولى در خلوت بى حال و سست و كسل هستند . . . وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلاَةِ قَامُوا كُسَالى يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلاَ يَذْكُرُونَ اللهَ إِلاَّ قَلِيلاً * مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ لاَ إِلَى هؤُلاَءِ وَلاَ إِلَى هؤُلاَءِ . . . .. . . و هنگامى كه به نماز مى ايستند ، با كسالت مى ايستند و همواره در برابر مردم رياكارى مى كنند ; و خدا را جز اندكى به ياد نمى آورند . * منافقان ميان كفر و ايمان متحيّر و سرگردانند ، نه  با تمام وجود  با مؤمنانند و نا با كافران . . .. . . وَلاَ يَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَهُمْ كُسَالَى . . . .. . . و نماز را جز با كسالت وسستى به جا نمى آورند . . .

چه كنم با شرم؟

مردى از اهل حبشه نزد رسول خدا صلوات الله عليه و آله آمد وگفت: (( يا رسول الله!گناهان من بسيار است . آيا در توبه به روى من نيز باز است؟ )) پيامبر (ص) فرمود: (( آرى، راه توبه بر همگان، هموار است . تو نيز از آن محروم نيستى . ))
مرد حبشى از نزد پيامبر (ص)رفت . مدتى نگذشت كه بازگشت و گفت:
((يا رسول الله!آن هنگام كه معصيت مى‏كردم، خداوند، مرا مى‏ديد؟ ))
پيامبر (ص) فرمود: (( آرى، مى‏ديد )) مرد حبشى، آهى سرد از سينه بيرون داد و گفت: (( توبه، جرم گناه را مى‏پوشاند؛ چه كنم با شرم آن؟ )) در دم نعره‏اى زد و جان بداد. .

برگرفته از: عزالى

ماجرای خواستگاری یک تاجر از دختر کلینتون

احترام متقابل

دين و خرد به ما مى آموزد كه به ديگران احترام بگذاريم و حرمت يكديگر را پاس بداريم ، در امـور خـانـوادگى نيز رعايت چنين اصلى ضرورى است و هر يك از زن و مرد بايد نهايت تمجيد و احـتـرام را نسبت به همسر خويش اعمال كند و در هيچ شرايطى كمترين اهانتى به شريك زندگى خود نكند. امام باقر (ع ) به مردان چنين سفارش مى كند:  هر كس زن مى گيرد بايد او را احترام كند.(1)
و حضرت صادق (ع ) نيز فرمود : بـسـيـار سـعـادتـمـنـد اسـت بـانـويـى كـه بـه هـمـسـرش احـترام گذارد و او را نيازارد و در همه حال از او اطاعت كند.(2)
رفتار بهنجار و مؤ دبانه زن و شوهر، الگوى فرزندان خانواده نيز مى گردد و علاوه بر شـيـريـنـى زنـدگـى بـهـتـريـن ارثـى اسـت كـه بـه فـرزنـدان منتقل مى شود و بدين سان اين خصلت پسنديده ، در جامعه شاخ و برگ مى گستراند.

1-بحار الانوار ، ج 82 ، ص 133.

2-همان ، ج 48 ، ص 107

عالم وجاهل!

علم وجهل معنای گسترده تر از دانستن ونداستن دارد. عالم کسی است که اندیشه وعلم او بر اساس حق و حقیقت باشد، گرچه قدرت خواندن ونوشتن هم نداشته و خارج از چهار چوب تعریف شده جامعه برای عالم و غیر عالم قرار داشته باشد. جاهل کسی است  که فکر وعمل او بر باطل باشد، گرچه همه علوم را هم بداند.

پاكيزگى و آراستگى ظاهر

انـسـان بـه اقـتـضـاى فـطـرت ، جـويـاى پـاكـيـزگـى ، زيبايى ، تميزى و آراستگى است ، از ژوليدگى ، پليدى ، پلشتى و پريشانى نفرت دارد. از آنجا كه دين مقدّس اسلام منطبق بر اين فطرت الهى است ، به پيروانش دستور مى دهد تا همواره ، مظاهر زشتى و پليدى و بوهاى بد و نـفـرت انـگـيز را از خود و محيط زندگى خويش دور سازند و خود را بويژه هنگام برخورد با ديگران زينت كنند و با ظاهرى آراسته و زيبا در معرض ديد همنوعان خود ظاهر شوند.
در سـيـره پـيـامـبـر اكـرم صـلى اللّه عـليـه وآله نـيـز آمـده است كه هرگاه ايشان قصد خروج از مـنـزل يا پذيرفتن كسى را داشت ، موى سر خود را شانه مى زد، سر و وضع خود را مرتّب مى كـرد، خـويـش را مـى آراست و براى آنكه تصوير خود را ببيند در ظرف آبى مى نگريست وقتى علّت اين امور را پرسيدند، فرمود: خـداونـد مـتـعـال دوست دارد، هنگامى كه بنده اش به سوى برادرانش مى رود، خود را براى ديدار آنان آماده كند و بيارايد. (1)
در تعاليم پيشوايان اسلام ، در خصوص آراستگى ظاهر، توصيه هاى فراوانى مطرح شده كه ايـن مختصر را گنجايش همه آنها نيست . از آن جمله است ، توصيه به پوشيدن لباس پاكيزه و آراسـتـه ، شانه زدن و مراقبت از موى سر و محاسن ، پرهيز از ژوليدگى آنها، تميز نگهداشتن بدن و زدودن موهاى زايد آن ، كوتاه كردن ناخن و موى شارب و درون بينى و پرهيز از آنچه كه مـوجـب نـفـرت و كـراهـت ديـگـران مـى شـود، از قـبـيـل بـوى بـد دهـان كه ناشى از مسواك نزدن و خلال نكردن دندانهاست . (2)
 1- بحارالانوار  ، ج 16 ، ص 294 .
2- حلية المتقين ، علامه مجلسى (ره ) بابهاى پنجم ، ششم ، هفتم .

عبادت كراهتى

گروهى عبادت و پرستش حق را بارى گران و تكليفى سنگين و دشوار حسّ مى كنند و وقت اداى هر عبادتى در فكرند به نحوى دوش خود را از اين بار گران سبك كنند ، قرآن مى فرمايد : وَاسْتَعِينُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِينَ .از صبر و نماز يارى بخواهيد و يقيناً اين كار جز بر فروتنان ، گران و دشوار است .اينان براى فرار از انجام عبادت صدها بهانه مى آورند و پس از آنكه آن را عجولان به جا مى آورند نفس عميقى كشده و مى گويند :راحت شديم !

تمسخر

از تمسخر دیگران نباید سستی بخود راه دهیم که پیامربان نیز مسخره می شدند . وقتی حضرت نوح مشغول کشتی سازی شد، یکی گفت : پیامبری اش نگرفت حال نجاری می کند . دیگری ، گفت : در وسط خشکی کشتی می سازد، در یا از کجا می آورد.

مسخره کردن کار افراد جاهل و بی خرد است . خود ما هم نباید دیگران را مسخره کنیم ، عاقبت گرفتار وذلیل خواهیم شد.

ظهور كارهاى شگفت انگيز

عـبـادت و تـقـوا و تـهـذيـب نـفس و خودسازى ، علاوه بر آنكه به گواهى آيات و روايات ، موجب سـعـادتـمـنـدى انسان و رسيدن به نعمتهاى بى پايان الهى در سراى باقى و بهشت برين ، و نـيـز نـجـات از عـذاب ابـدى جهنم مى شود، در اين دنيا نيز آثار ارزنده اى را در بر دارد، و آن : دسـتـيـابـى مؤ من به قدرت بسيار زياد روحى و توانايى بر انجام كارهاى شگفت انگيز است ، كه از ديگران ساخته نيست . حضرت صادق (ع ) در اين زمينه فرمود: (اَلْعُبُودِيَّةُ جَوْهَرَةٌ كُنْهُهَا الرُّبُوبِيَّةُ  -  مـصـبـاح الشـريـعـه و مـفـتـاح الحـقـيـقـة ، تـرجمه و شرح حسن مصطفوى ، ص 453) بـنـدگـى خـدا و پـيمودن راه حق ، گوهرى است كه نهايت آن خداوندگارى (وقدرت و توانايى ) است .
مـفـسـّر كـبـير قرآن علامه طباطبايى (ره ) درباره (معرفت نفس ) و راههاى رسيدن به آن ، و نيز آثار ارزشمندى كه بر آن مترتب مى شود، ذيل آيه 105 از سوره مائده مى نویسد: ...
حاصل اين رياضت و مجاهدت و بندگى دستيابى به (معرفت نفس ) و به فعليت در آوردن اسـتـعـدادهـاى انـسـانـى و تـعـالى بـخـشـيـدن بـه آن ، و در نـتـيـجـه تـقـويـت بـنـيـه مـعـنـوى و تـحـصـيـل قدرت روحى است ، چنانكه شخص بر انجام كارهاى شگفت انگيز توانا مى شود مانند: مـشـاهـده وقـايـع غـيـبـى ، استجابت دعاها، شفاى بيمارانى كه درمان آنها از راه عادى ميسر نيست و نجات از حوادث و صحنه هاى خطرناك بطور معجزه آسا و نظاير آن ...

خبرگزاري دولتي پاكستان خبر مرگ رهبر طالبان را رسماً اعلام كرد

به گزارش خبرنگار خبرگزاري فارس در اسلام آباد، روزجمعه خبرگزاري دولتي پاكستان خبر كشته شدن "بيت‌الله محسود "را تاييد كرد.
بر اساس اين گزارش، " شهاب علي شاه "افسر دولتي منطقه وزيرستان جنوبي در گزارش ارسال شده به وزارت كشور خبر كشته شدن "بيت الله محسود " رهبر گروه طالبان در پاكستان را تابيد كرده است.
خبرگزاري دولتي پاكستان با تاييد گزارش افسر دولتي منطقه وزيرستان جنوبي، خبر كشته شدن بيت الله محسود را تاييد كرده است.
در اين گزارش آماده است كه بيت الله محسود در زمان حمله موشكي آمريكا در روز سه شنبه هفته گذشته در منزل مسكوني پدر خانمش در منطقه "زنگر " و در وزيرستان جنوبي حضور داشته كه همراه با همسرش كشته شده است.
ظاهراً همانگونه كه وصيت كرده بود، بيت الله محسود را ساعت 4 بامداد امروز در منطقه "مكين " در وزيرستان جنوبي دفن كرده‌اند.
همچنين "شاه محمود قريشي " وزير خارجه پاكستان و "رحمان ملك " وزير كشور خبر كشته شدن "بيت‌الله محسود "رهبر طالبان پاكستان را تاييد كرده‌اند.

 علت غيبت امام زمان‏ (عج) از زبان امام علی (ع)

 براى غيبت امام عصرعليه السلام  علت و حكمت‏هاى زيادى در مجموعه روايات اهلبيت ‏عليهم السّلام ذكر شده است. در روايات اميرالمؤمنين‏عليه السلام  حداقل به سه علت اشاره شده است؛ يعنى شناخته شدن اهل هدايت از اهل گمراهى و ضلالت، و نداشتن بيعت ظاهرى هيچيك از سلاطين، و كوتاهى و ناسپاسى و ظلم مردم به عنوان فلسفه غيبت بيان گرديده است.

   1 - همانا قائم از ما آنگاه كه قيام كند بيعت كسى در گردن او نخواهد بود و به همين خاطر است كه تولد او به صورت پنهانى واقع خواهد شد و وجود او از ديد و نظر مردم غايب خواهد بود. (1)

 2 -  امير مؤمنان‏عليه السلام  در حاليكه امام حسن‏عليه السلام  و امام حسين‏عليه السلام حضور داشتند خطاب به مردم فرمودند: اى مردم! آگاه باشيد، سوگند به خدا من و اين دو فرزندم به قتل خواهيم رسيد. آن گاه خداوند شخصى از فرزندان مرا در آخر الزمان ظاهر خواهد كرد تا خون ما را از ستمگران طلب كند. او از ديده مردم غايب خواهد بود تا اهل ظلالت و گمراهى از ديگران شناخته شوند و اين غيبت به قدرى طولانى خواهد شد كه مردمان نادان خواهند گفت: خداوند برنامه‏اى در آل محمدصلى الله عليه و آله  ندارد. (2)

   3 - ... مفضل‏بن عمر از امام صادق‏عليه السلام  روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: روزى اميرالمؤمنين‏عليه السلام  در بالاى منبر مسجد كوفه فرمودند: ...اى مردم! بدانيد زمين هرگز از حجت خدا (امام معصوم) خالى نخواهد ماند. اما خداوند متعال به زودى مردم را به خاطر ظلم و ستم و همينطور اسرافى كه درحق خودشان انجام مى‏دهند از ديدن حجت الهى محروم خواهد كرد. {يعنى مردم به جهت اعمال خودشان در آينده از ديدن امام معصوم محروم خواهند شد}(3)

      ۱بحار الانوار، ج  51ص  109و  110

۲   غيبت نعمانى، ص  140و 141

۳  بحار الانوار، ج  51ص  112و  113

منتَظِر و منتَظَر

 نه چنان است كه خلقى چشم انتظار ظهور حضرت مهدى(عليه السلام) و عملى گشتن وعده هاى الهى به دست او باشند ولى او خود بى خبر از اينهمه اشتياق، رها از هر دغدغه اى، گوشه آسايشى براى خويش گزيده و نسبت به درد و رنج و شكنج شيعه و يارانش بى تفاوت و بى احساس، روزگار غيبت را سپرى سازد!

    او علاوه بر آنكه از اوضاع و احوال منتظرانش آگاه است. (1) و در مراعات حال آنان كوتاهى نمى كند و يادشان را از خاطر نمى برد^{، (2)} خود نيز در حالت انتظار به سر مى برد.

    او چشم انتظار اذن خداست  ( 3)، تا از پرده غيبت بدر آيد و خورشيد جمال خويش را بى هيچ حجابى به جهانيانِ در ظلمت نشسته بنماياند.

   او چشم انتظار فرمان پروردگار است  ⁽⁴⁾ تا با سلاح عقل و علم و عطوفت ـ و نه با شمشير فقط ـ همه دلها را مسخّر خويش گرداند و همه سرزمينها را به زير سلطه دين و عدالت در آورد.

  او چشم انتظار آسايش دوستان و مواليان خداست. (5) تا در سايه حكومت توحيدى او از رنج انتظار بياسايند و از فتنه هاى دوران غيبت رهايى يابند و با استمداد از علم و عدالت او قلّه هاى كمال را يكى پس از ديگرى در نوردند.

    همين چشم انتظارى هاى امام زمان(عليه السلام)است كه نيمه شب ها خواب را از چشمان مباركش مى گيرد و اشك سوزانش را برگونه هاى مقدّسش جارى مى سازد و ناله و ندبه اش را باعث مى گردد.

«اللّهمَّ طال الانتظار، و شَمُتَ بنا الفجّار، وصَعُبَ علينا الانتصار.» ⁽⁶⁾

«بار خدايا ! انتظار طولانى شد و مورد نكوهش كافران قرار گرفتيم و يارى نمودن ما يكديگر را، مشكل گرديد.

1- «انّا يحيط علمنا بأنبائكم ولايعزُبَ عنّا شىٌ من اخباركم». بحار، ج 53، ص 175.

  2- مدرك پيشين.

   3- خدايا بر مهدى(عليه السلام) درود فرست كه قيام كننده به امر تو و نهان شده در ميان خلق تو و منتظران اذن توست (والمنتظر لاذنك)، بحار، ج 99، ص 102.

 4- «اللّهم صلّ على وليك المنتظر أمرَكَ» خدايا بر وليّت كه منتظر فرمان توست درود فرست (بحار، ج91، ص 17).

 5- خداوندا بر وليّت امام زمان(عليه السلام) كه منتظر فرج و آسايش اولياى توست درود فرست (مدرك پيشين).

6- بحارالأنوار، ج 102، ص 103.

سبب غیبت امام عصر(عج) خودمان هستیم

کوتاه گفته های مرحوم آیت الله العظمی بهجت در باره امام زمان

- آیا می شود رئیس و مولای ما حضرت ولیّ عصر (عج) محزون باشد، و ما خوشحال باشیم؟! او در اثر ابتلای دوستان، گریان باشد و ما خندان و خوشحال باشیم و در عین حال، خود را تابع آن حضرت بدانیم؟!

   - حضرت غائب (عج) دارای بالاترین علوم است؛ و اسم اعظم بیش از همه در نزد خود آن حضرت است. با این همه، به هر کس که در خواب یا بیداری به حضورش مشرّف شده، فرموده است: برای من دعا کنید!
   - ائمه (علیهم السلام) فرموده اند: شما خود را اصلاح کنید، ما خودمان به سراغ شما می آییم و لازم نیست شما به دنبال ما باشید!
   - راه خلاص از گرفتاری ها، منحصر است به دعا کردن در خلوات برای فرج ولیّ عصر (عج)؛ نه دعای همیشگی و لقلقۀ زبان... بلکه دعای با خلوص و صدق نیّت و همراه با توبه.

   - افسوس که همه برای برآورده شدن حاجت شخصی خود به مسجد جمکران می روند، و نمی دانند که خود آن حضرت چه التماس دعایی از آنها دارد که برای تعجیل فَرَج او دعا کنند!
   - انتظار ظهور و فرج امام زمان (عج)، با اذیّت دوستان آن حضرت، سازگار نیست!

   - دعای تعجیل فَرج، دوای دردهای ما است.

آرامش روحى

يـكى از آثار معنوى عبادت خدا، آرامش روحى و اطمينان خاطر است . انسان به وسيله عبادت ، با خدا پيوند و رابطه معنوى برقرار مى كند، و اين ارتباط موجب آرامش روان و كاهش ‍ فشارهاى روحى و اضطرابهاى درونى انسان مى شود. قرآن كريم در اين زمينه مى فرمايد: (اَلَّذينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللّهِ اَلا بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّالْقُلُوبُ)  (1)
آنان كه ايمان آورده اند و دلهايشان به ياد خدا مطمئن (و آرام ) است ؛ آگاه باشيد با ياد خدادلها آرام مى گيرد!
رسـول خـدا (ص ) بـا تـوجـه بـه نـقـش سـازنـده نـمـاز در تكامل روحى و آرامش باطنى انسان مى فرمايد: (جُعِلَتْ قُرَّةُ عَيْنى فىِ الصَّلا ةِ)  (2)
روشنى ديده (و آرامش روان ) من در نماز قرار داده شده است .
آن حـضـرت هـنـگـامـى كـه اوقـات نـمـاز نـزديـك مـى شـد، بـه بـلال مـى فـرمـود: (اَرْحـِنـا يـا بـِلا لُ) (3) اى بـلال ! (بـا اذان گـفتن ) ما را راحتى بخش ، يعنى اذان بگو تا به اقامه نماز بپردازيم ، و در سـايـه آن آرامـش خـاطر و انبساط روحى پيدا كنيم . شايد به خاطر نقش عبادات (بويژه نماز) در آرامـش انـسـان اسـت كـه هنگام بروز حوادث بزرگ طبيعى مانند زلزله ، آفتاب و ماه گرفتگى ، بـادهـاى شـديـد و تـرسـناك خواندن دو ركعت نماز (آيات ) واجب شده است ، زيرا انسان در چنين مـواقـعـى دچار اضطراب روحى و ترس و وحشت شديد درونى مى شود، و سپس در سايه خواندن نماز و توجه به خدا، تعادل روحى خويش را به دست مى آورد.
دانـشـمـندان بزرگ دنيا و در راءس آنان روانشناسان و جامعه شناسان مى گويند تنها راه نجات دنـيـاى كـنـونـى بـويـژه جـامعه هاى غربى كه بر اثر دورى از خدا و معنويت ، دچار بحرانهاى شـديد روحى و سقوط ارزشهاى اخلاقى شده اند، بازگشت به مذهب و پناه بردن به نيايش خدا در خلوتگاههاست .
بـه عـنـوان نـمـونـه ، دانـشـمـنـد بـزرگ فـرانـسـوى (دكـتـر الكـسـيـس كارل ) مى نويسد:
در سـكـوت ايـن پـنـاهـگاهها انسان مى تواند در حالى كه انديشه به سوى خدا در پرواز است ، عضلات و اعضايش را آرامش بخشد، روحش را سبكبار كند، و نيروى سنجش و تشخيص خويش را جلا دهد و قدرت تحمل زندگى دشوارى كه تمدن جديد بر دوش او بار كرده و به زانويش در آورده اسـت ، بـه دسـت آورد. اجـتـمـاعـاتـى كـه احـتـيـاج بـه نـيـايـش را در خـود كـشـتـه انـد، بـطـور معمول از فساد و زوال مصون نخواهند بود. (4)

1- رعد ، آيه 28 .
 2- بحار الانوار ، ج 82 ، ص 193 .
 3- بحارالانوار ، ج 82 ، ص 193 .

 4- نـيـايـش ، ص 27 و 50 و 57 .

عبادت فصلى!

عبادت برخى فصلى و مقطعى و موضعى است ، اطاعتشان و عبادتشان فقط در حالى است كه دنيا به كام است و چون مشكلى يا مصيبتى پيش آيد رخ برمى تابند و طلبكار خدا هم مى شوند ! وَمِنَ النَّاسِ مَن يَعْبُدُ اللهَ عَلَى حَرْف فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالاْخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ .و برخى از مردم اند كه خدا را يك سويه  و بر پايه دست يابى به امور مادى  مى پرستند ، پس اگر خيرى  چون ثروت ، مقام و اولاد  به آنان برسد به آن آرامش يابند و اگر بلايى  چون بيمارى ، تهيدستى و محروميت از عناوين اجتماعى  به آنان برسد  از پرستش خدا  عقب گرد مى كنند  و به بى دينى و ارتداد مى گرايند  ، دنيا و آخرت را از دست داده اند و اين است همان زيان آشكار .

ویاگروهى وقت رفاه و خوشى و زمان داشتن مال و منال مست و غافل اند و كارى به عبادت و پرستش حق و طاعت و خدمت به خلق ندارند ، ولى هنگامى كه بر اثر حادثه اى مال و ثروت از دست مى رود و به رنج و سختى دچار مى شوند عابد و زاهد مى شوند و روى به محراب عبادت مى كنند و البته قصدشان از عبادت معطوف كردن توجه خدا به اوضاع زندگى خودشان مى باشد ، تا شايد با كمك عبادت و طاعت از آن رنج خلاصى يابند و بار ديگر چهار اسبه در ميدان هوا و هوس بتازند .

حدود الهی

برای رسیدن به مقام والای توحید ، حدودی * معیّن شده است . این حدود ؛ نسبت به حالات سالک متفاوت است : برای عده ای محرمات و گناهان ، برای برخی دیگر مشتبهات و برای تعدادی هم مباحات حدود است.

* یعنی مانع ، حدود الهی ؛ امور ممنوعه دینی

نماز صراط است  

واقعا برای همه ما درد آور است که درمتن بهترین پایگاه اخلاق یعنی عبادات خود ، در فکر خارج آن هستیم. مثلا نماز که مناجات عبد با مولا و بهترین وسیله برای نجوا با خدا است .  متوجه نیستیم که چه می گوییم  و حضور قلب نداریم.

   گرچند این نماز بر طبق شریعت  است و از نظر فقهی باطل نیست . اما از نظر اخلاق و کلام نمازی بی اثر است . نماز "صراط" است ،  با غفلت نمی شود از صراطی که  از مو باریکتر واز تیغ تیز تر است ، عبور کرد.

گناه زدايى

عبادات ، بهترين بازدارنده از گناهان هستند چنانكه قرآن مى فرمايد : . . . إِنَّ الصَّلاَةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ . . . .. . . يقيناً نماز از كارهاى زشت و كارهاى ناپسند باز مى دارد . . .شخصى كه به بندگى و پرستش پروردگارش مى پردازد و خالصانه و عاشقانه به مدار عبادت وارد مى شود تمام هَّم و غمش اين است كه عبادتش در پيشگاه حضرت حق مقبول افتد .علاوه بر اين كه هر عبادتى اگر صحيح و سالم انجام گيرد و شرايط لازمش رعايت گردد ، گناهانى را طرد و دفع مى كند ، شخص عبادت كننده نيز بايد بيش از هر چيز به ترك گناه توجه نمايد . در روايات آمده كه معيار ارزيابى و قبولى طاعات ترك گناه است و از حضرت امام صادق (عليه السلام)روايت است :كسى كه مى خواهد ببيند آيا نمازش مقبول است يا نه ، بايد ببيند آيا نمازش او را از زشتى ها و منكرات باز داشته يا نه ، به همان مقدار كه باز داشته قبول است.قرآن مى فرمايد : . . . إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ . . . . يقيناً نيكى ها بدى ها را از ميان مى برند . . .در پاره اى از روايات حسنات به نمازها تفسير شده است . نظير همين نكته در آخر سوره فرقان درباره عبادالرحمن بيان شده اشت :. . . فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَات . . . . . . . كه خدا بدى هايشان را به خوبى ها تبديل مى كند . . .از همه روشن تر بيان اميرالمؤمنين (عليه السلام) است كه در تأثير نماز از زبان پيامبر (صلى الله عليه وآله) نقل مى كند :« وَأنَّها لَتَحُتُّ الذُّنُوبَ حَتَّ الوَرَقِ وَتُطْلِقُهَا إطلاَقَ الرِّبَقِ وَشَبَّهَهَا رَسُولُ اللهِ بِالحَمَّةِ تَكُونُ عَلى بَابِ الرَّجُلِ فَهُوَ يَغْتَسِلُ مِنهَا فِى الْيَومِ وَاللَّيْلَةِ خَمسَ مَرّات فَمَا عَسَى أن يَبقَى عَلَيْهِ مِنَ الدَّرَنِ » .نماز مانند ريختن برگ درخت گناهان را مى ريزد و همچون بندى كه گشوده شود بند گناهان را مى گشايد ، رسول خدا (صلى الله عليه وآله) نماز را به چشمه آب گرمى كه بر خانه انسان باشد و شبانه روز پنج نوبت خود را در آن بشويد تشبيه كرده است كه آيا چرك و آلودگى در بدن چنين كسى باقى خواهد ماند ؟حضرت امام باقر (عليه السلام) در مكه سخن مى گفت ، فرمود :رسول خدا (صلى الله عليه وآله) به آن شخص ثقفى كه براى سؤال درباره وضو و نماز آمده بود فرمود : همين كه دست به آب زدى و بسم الله الرحمن الرحيم گفتى گناهانى كه دستانت مرتكب شده مى ريزند و آنگاه كه صورتت را شستى گناهانى كه چشمانت با نگاه كردن يا دهانت با سخن گفتن انجام داده مى ريزد و هنگامى كه دستانت را شستى گناهان از دست راست و چپت مى ريزد و زمانى كه سر و پايت را مسح كردى آن گناهانى كه به سوى آنها گام برداشتى مى ريزد ، اين از وضو و ... پس از نماز كامل هر گناهى كه پيش از نماز داشتى بخشوده مى شود.اين حقيقت كه عبادت و تقوا و بندگى و طاعت سبب مغفرت و ريختن گناهان است سند قرآنى دارد ، پس از آنكه حضرت نوح (عليه السلام)خود را به عنوان پيامبرى كه هشدار دهنده آشكار است معرفى نمود پيامبريش را چنين آغاز مى فرمايد :أَنِ اعْبُدُوْا اللهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ * يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ . . . .كه خدا را بپرستيد و از او پروا كنيد و از من اطاعت نماييد ، * تا خدا گناهانتان را بيامرزد . . .

بر گرفته از کتاب جلوه های رحمت الهی استاد حسین انصاریان

آثار خوش زبانى

سخن زيبا، آثار و بركات زيادى دارد و كسى كه زبان خود را به زيباگويى عادت دهد، از اين بركات ، بهره مند خواهد شد. امام زين العابدين عليه السلام پنج اثر از آن آثار را چنين بيان داشته است :
(اَلْقـَوْلُ الْحـَسـَنُ يـُثـْرِى الْمـالَ، وَ يـُنـْمِى الرِّزْقَ، وَ يُنْسى فِى الاَْجَلِ، وَ يُحَبِّبُ اِلَى الاَْهْلِ وَ يُدْخِلُ الْجَنَّةَ) (1)
كـلام زيـبـا، مـال و ثـروت را زيـاد مـى كـنـد، روزى را افـزايـش مى دهد، مرگ را به تاءخير مى اندازد، آدمى را محبوب خانواده اش مى سازد و او را وارد بهشت مى كند.
امام على عليه السلام نيز در دو روايت ، خوش زبانى را موجب ازدياد دوستان ، كم شدن دشمنان و ايمنى از سرزنشها معرّفى مى كند:
(عَوِّد لِسانَكَ لينَ الْكَلامِ وَ بَذْلَ السَّلامِ، يَكْثُرْ مُحِبُّوكَ وَ يَقِلَّ مُبْغِضُوكَ)  (2)
زبانت را به نرم گويى و سلام دادن عادت بده تا دوستان تو بسيار و دشمنانت اندك شود.
و نيز فرمود:
(عَوِّد لِسانَكَ حُسْنَ الْكَلامِ تَاءْمَنِ الْمَلامَ) (3)
زبانت را به زيباگويى عادت بده تا از سرزنش در امان بمانى .

 1- بحارالانوار ، ج 71 ، ص 310 .
 2- شرح غرر الحكم ، ج 4 ، ص 329 .
  3- شرح غرر الحكم ، ج 4، ص 329.

محبّت و عشق

يـكـى از آثـار عبادت و يقين ، محبت و عشق به خداست ، زيرا تا انسان به چيزى معرفت پيدا نكند بدان عشق و محبت نمى ورزد، يعنى وقتى كه بنده ، محبوب حقيقى را شناخت ، و دريافت كه تنها او سـزاوار بـنـدگى و پرستش است ، به عبادتش مى پردازد و به اصطلاح از توحيد در ذات به توحيد در عبادت مى رسد، چه اينكه بر اثر شناخت ، شوق و رغبت به سوى خدا و نيز پيروى از دسـتـورات او در انسان ايجاد مى گردد، و اين موجب اطاعت و بندگى او مى شود، چنانكه قرآن مى فرمايد: سـخـنـان پـاكـيـزه بـه سـوى او (خـدا) بـالا مـى رود، و عمل صالح را بالا مى برد. (1)
همچنين مصداق بارز اين حديث نبوى (ص ) مى شوند كه فرمود: از هـمـه مـردم بـرتـر و بـهـتر در پرستش خدا كسى است كه به عبادت خداعشق ورزد، و با آن در آويـزد، و از صـمـيـم دل و عمق جانش آن را دوست بدارد، و با بدن (و اعضاى ظاهرى ) آن را انجام دهد. (2)
اكـسـيـر عـشـق و مـحـبـت از چـنـان اهـمـيـت و ارزشـى بـرخـوردار اسـت ، كـه رسول اكرم (ص ) در دعايش آن را طلب كرده ، فرمود: پـروردگـارا! دوسـتـى خـودت و دوسـتـى كـسـى كـه تـو را دوسـت دارد، و دوستى عملى كه موجب دستيابى به محبت تو مى شود، روزى من گردان ، و دوستى خود را در نظر و ذائقه من از آب خنك لذيذتر و عزيزتر قرار ده . (3)
نـقـل شده است كه شعيب پيامبر (ع ) بر اثر عشق و محبت خدا آن قدر گريست كه ديدگانش نابينا شـد؛ خـداى مـتـعال نور چشمانش را باز گرداند، دوباره آن قدر گريست كه چشمانش بى فروغ شـد؛ بـاز خـداونـد چـشمانش را بينا ساخت ؛ تا چهار بار اين كار تكرار شد. سپس خداوند خطاب به وى فرمود: اى بنده ام شعيب ! تا كى به اين كار مى پردازى ؟ اگر از ترس آتش جهنم مى نـالى ، تـو را ايـمـن مـى گـردانـم ، و اگر مشتاق بهشتى آن را به تو ارزانى مى دارم . عرض كـرد: اى آقاى من ! مى دانى كه از ترس آتشت نمى نالم و از اشتياق بهشتت نمى گريم ، بلكه اكـسـيـر مـحـبـت و عـشـقـت دلم را ربـوده و صـبـر و طـاقـتـم را بـرده ، و شكيبايى ندارم ، مگر به وصـال تـو نـايـل آيـم . آن گـاه خـداى مـتـعـال بـدو فـرمـود: اكـنـون كـه بـراى وصال من مى گريى ، موسى بن عمران ، كليم خود را به خدمت تو مى گمارم ! (4)

1-فاطر ، آيه 10 ..
2-اصول كافى ، ج 2 ، ص 83 ، چاپ دار الصعب و دار التعارف للمطبوعات ، بيروت .
 3-اخـلاق حـسـنـه ، مـلا مـحـسـن فـيـض كـاشانى ،

نتيجه قرب به خداوند

بى ترديد هر انسانى كه به سبب معرفت و عبادت و بندگى خالصانه و عاشقانه به مقام قرب برسد در سايه ولايت خاص حضرت حق قرار مى گيرد و از آنجا كه : اللهُ وَلِىُّ الَّذِينَ آمَنُوا . . . .خدا سرپرست و يار كسانى است كه ايمان آورده اند . . .اين ولّى مهربان و حكيم و قدير و رئوف و رحيم مجارى ادراكى و تحريكى بنده مقربش را زير نظر مى گيرد و او را در فضاى ولايت خود از هر نقصى به كمال مى رساند . . . . يُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ . . . . . . . آنان را از تاريكى ها  ى جهل ، شرك ، فسق وفجور  به سوى نورِ  ايمان ، اخلاق حسنه و تقوا  بيرون مى برد . . .در اين زمينه حديث معروف و بسيار مهم قرب فرائض و قرب نوافل كه مورد قبول شيعه و غير شيعه است بسيار گوياست .حضرت امام باقر (عليه السلام) در حديثى قدسى از جناب حق جل و علا روايت مى كند كه خدا فرمود :« وَمَا يَتَقَرَّبُ إلَىَّ عَبْدٌ مِن عِبَادِى بِشَىء أحَبَّ إلَىَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ وَإنَّهُ لَيَتَقَرَّبُ إلَىَّ بِالنَّافِلَةِ حَتّى أحِبَّهُ فَإذَا أحْبَبْتَهُ كُنْتُ إذاً سَمْعَهُ الَّذى يَسْمَعُ بِهِ وَبَصَرَهُ الَّذى يُبْصِرُ بِهِ وَلِسَانَهُ الَّذى يَنْطِقُ بِهِ وَيَدَهُ الَّتى يَبْطِشُ بِهَا إن دَعانى أجَبْتُهُ وَإن سَألَنى أعْطَيْتُهُ » .هيچ بنده اى از بندگانم به سبب چيزى محبوب تر از انجام واجباتى كه بر او واجب نموده ام به من تقرب نمى جويد و او به وسيله مستحبات آن قدر به من نزديك مى شود تا محبوب من گردد ، چون محبوب من شود گوشش خواهم بود كه با آن مى شنود و چشمش خواهم بود كه با آن مى نگرد و زبانش خواهم بود كه با آن سخن مى گويد و دستش خواهم بود كه با آن اِعمال قدرت مى نمايد اگر مرا بخواند او را اجابت مى كنم و اگر از من بطلبد به او عطا مى نمايم .قرآن مجيد مى فرمايد :. . . فَمَن كَانَ يَرْجُوا لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صَالِحاً وَلاَ يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَداً .. . . پس كسى كه ديدار  پاداش و مقام قرب  پروردگارش را اميد دارد ، پس بايد كارى شايسته انجام دهد و هيچ كس را در پرستش پروردگارش شريك نكند . بر گرفته از کتاب جلوه های رحمت الهی استاد حسین انصاریان

يقين و معرفت

بدون ترديد، بزرگترين اثر و فايده عبادت و تقوا، رسيدن انسان به مقام شامخ (يقين ) با مراتب آن است ، كه از آن به (معرفت شهودى ) و يا (بصيرت دينى ) نيز تعبير مى شود. اين مـرتـبـه مـقـامـى بـس والا و ارزشـمـنـد اسـت كـه جـز بـا زحـمـت بـسـيـار حـاصـل نمى شود و مرتبه كامل آن ، همان مرتبه نهايى ايمان است . قرآن كريم در اين زمينه مى فرمايد:  "وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّى يَاءْتِيَكَ الْيَقينُ" (حجر ، آيه 99 ) پروردگارت را عبادت كن تا يقين برايت حاصل شود.
پـس يـقـيـن ، ثمره مهم واساسى عبادت ، و مرتبه كمال آن به حساب مى آيد. ناگفته نماند، اين بـدان مـعنا نيست كه اگر بنده به مقام يقين رسيد، ديگر نيازى به عبادت ندارد، چنانچه برخى از فرقه هاى صوفيه چنين پندار باطلى دارند، بلكه مراد اين است كه راه رسيدن به يقين ، آن هـم از نـوع يـقين شهودى ، عبادت و تقوا و تزكيه نفس از زشتيهاى اخلاقى است ؛ چه اينكه اگر اتصال و ارتباط انسان با خدا از طريق عبادت ، حتى براى مدت كوتاهى قطع شود، بطور حتم نور ايمان و يقين او كاهش مى يابد.

راه تقرّب به خدا

اميرالمؤمنين (عليه السلام) روايت مى كند :شخصى نزد پيامبر آمد و گفت : كارى به من تعليم ده كه خداى متعال به خاطر آن مرا دوست بدارد و مردم نيز مرا دوست بدارند و مالم فراوان گردد و بدنم در صحت و سلامت قرار گيرد و عمرم طولانى شود و خدا مرا با تو محشور كند .حضرت فرمود : اين شش خصلتى كه مى خواهى نيازمند تحقق شش حقيقت است :هر گاه خواستى خدا تو را دوست بدارد خدا ترس و با تقوا باش و چون خواستى مردم تو را دوست بدارند به آنان احسان كن و چشم طمع به دارايى آنان مدوز و اگر خواستى ثروت و مالت افزون شود زكاتش را بپرداز و هر گاه خواستى بدنت صحيح و سالم باشد زياد صدقه بده و چون عمر طولانى خواستى به ارحامت نيكى و اگر خواستى خدا تو را با من محشور كند سجده ها را در پيشگاه خداى واحد قهار طولانى كن.اميرالمؤمنين (عليه السلام) مى فرمايد :« ثُمَّ إنَّ الزّكَاةَ جُعِلَتْ مَعَ الصَّلاَةِ قُربَاناً لاِهْلِ الإسلاَمِ » .به راستى زكات و نماز براى اهل اسلام وسيله قرب به خدا قرار داده شده است .

explorer blog