متن زيارت اَمين اللّه 

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللَّهِ فِى أَرْضِهِ وَ حُجَّتَهُ فِى عِبَادِهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ

أَشْهَدُ أَنَّكَ جَاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ وَ عَمِلْتَ بِكِتَابِهِ وَ اتَّبَعْتَ سُنَّةَ نَبِيِّهِ ص

اهميت زيارت عاشورا

فقيه زاهد عادل مرحوم شيخ جواد بن شيخ مشكور عرب كه از اجله علما و فقهاى نجف اشرف و مرجع تقليد جمعى از شيعيان عراق بوده و نيز از ائمه جماعت صحن مطهر بوده است در سال 1337 در حدود نودسالگى وفات نموده در جوارپدرش و در يكى از حجره هاى صحن مطهر مدفون گرديد.
آن مرحوم در شب 26 ماه صفر 1336 در نجف اشرف در خواب حضرت عزرائيل ملك الموت را مى بيند، پس ازسلام از او مى پرسد از كجا مى آيى ؟ مى فرمايد از شيراز و روح ميرزا ابراهيم محلاتى را قبض كردم ، شيخ مى پرسد روح او در برزخ در چه حالى است ؟
مى فرمايد: در بهترين حالات و در بهترين باغهاى عالم برزخ و خداوند هزار ملك موكل او كرده است كه فرمان او را مى برند.گفتم براى چه عمل از اعمال به چنين مقامى رسيده است ؟ آيا براى مقام علمى و تدريس و تربيت شاگرد.
فرمود: نه ، گفتم آيا براى نماز جماعت و رساندن احكام به مردم ؟ فرمود: نه ، گفتم پس براى چه ؟ فرمود براى خواندن زيارت عاشورا (مرحوم ميرزاى محلاتى سى سال آخر عمرش زيارت عاشورا را ترك نكرد و هر روز كه به سبب بيمارى يا امر ديگر نمى توانست بخواند نايب مى گرفته است )
و چون شيخ مرحوم از خواب بيدار مى شود فردا به منزل آيت اللّه ميرزا محمد تقى شيرازى مى رود و خواب خود را براى ايشان نقل مى كند.
مرحوم ميرزا محمد تقى گريه مى كند، از ايشان سبب گريه را مى پرسند مى فرمايد ميرزاى محلاتى از دنيا رفت و استوانه فقه بود به ايشان گفتند شيخ خوابى ديده و معلوم نيست واقعيت آن ، ميرزا مى فرمايد بلى خواب است اما خواب شيخ مشكور است نه افراد عادى . فرداى آن روز تلگراف فوت ميرزاى محلاتى از شيراز به نجف اشرف مى رسد و صدق رؤ ياى شيخ مرحوم آشكار مى گردد.
اين داستان را جمعى از فضلاى نجف اشرف كه از مرحوم آيت اللّه سيد عبدالهادى شيرازى شنيده بودند كه ايشان در منزل مرحوم ميرزا محمد تقى هنگام ورود شيخ مرحوم و نقل رؤ ياى خود حاضر بودند نقل كردند و نيز دانشمند گرامى جناب حاج صدرالدين محلاتى فرزندزاده آن مرحوم از شيخ مرحوم ، اين داستان را شنيده اند.

داستان هاي شگفت شهيد دستغيب

عصمت و اختيار

  - اگر عصمت امرى اعطايى باشد، آيا مصونيت پيامبران و امامان از گناه، جبرى نخواهد بود؟ در اين صورت، دليل برترى آنان بر ساير انسانها چيست؟

  - جبرى يا اختيارى بودن عصمت، اولين و مهمترين پرسشى است كه اين مسأله، پيش چشم خرد مندان مى نهد؛ چرا كه ارزش آدمى به اراده آزاد و اختيار او است و جبرى انگاشتن عصمت، معصومين را به ماشين خودكارى تبديل مى كند كه نه شايسته الگوشدن براى ديگران اند، و نه سزاوار پاداش فراوان.

اين مشكل به سادگى قابل حل است. سير اختيارى انسان داراى دو ركن اساسى است: علم و اراده. ما اگر دچار معصيت مى شويم؛ يا نسبت به زشتى گناه، آگاهى كامل نداريم و يا از اراده اى قوى براى ترك آن، برخوردار نيستيم. هر چه اين دو عامل تقويت شوند، دائره گناهان آدمى، تنگتر و تنگتر خواهد شد. معصومين كسانى هستند كه هم از نظر شناخت چنانند كه زشتى و ناپسندى هر كار بدى را به چشم دل مى بينند و هم به لحاظ اراده چنان قدرتى دارند كه طوفان غرايز حيوانى، عنان اختيار را از كف آنان نمى ربايد.

زیارت اربعین

امام عسکری (ع) می فرماید که علامت مومن پنج چیز است ؛

1-     خواندن روزانه 51 رکعت نماز واجب ومستحب

2-     زیارت اربعین کردن

3-     انگشتر بر دست راست  نمودن

4-     پیشانی را روی خاک گذاشتن هنگام سجده

5-     بسم الله الرحمن الرحیم را بلند گفتن

زیارت امام حسین (ع) در روز اربعین:

اَلسَّلامُ عَلٰی وَلِیِّ اللّٰہِ وَ حَبِیْبِہٖ اَلسَّلامُ عَلٰی خَلِیْلِ اللّٰہِ وَ نَجِیْبِہٖ اَلسَّلامُ عَلٰی صَفِیِّ اللّٰہِ وَ بْنِ صَفِیِّہٖ اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ الْمَظْلُوْمِ الشَّھِیْدِ اَلسَّلامُ عَلٰی اَسِیْرِ الْکُرُبَاتِ وَ قَتِیْلِ الْعَبَرَاْتِ اَللّٰھُمَّ اِنِّیْ اَشْھَدُ اَنَّہ٘ وَلِیُّکَ وَ ابْنُ وَلِیِّکَ وَ صَفِیُّکَ وَ ابْنُ صَفِیِّکَ الْفَآئِزُبِکَرَامَتِکَ اَکْرَمْتَہ٘ بِالشَّھَادَۃِ وَ حَبَوْتَہ٘ بِالسَّعَادَۃِ وَاجْتَبَیْتَہ٘ بِطِیْبِ الْوِلَاْدَۃِ وَ جَعَلْتَہ٘ سَیِّدًا مِّنَ السَّادَۃِ وَ قَآئِدًا مِّنَ الْقَادَۃِ وَ ذَآئِدًا مِّنَ الذَّادَۃِ وَ اَعْطَیْتَہ٘ مَوَارِیْث الْاَنْبِیَآءِ وَ جَعَلْتَہ٘ حُجَّۃً عَلٰی خَلْقِکَ مِنَ الْاَوْصِیَآءِ فَاَعْذَرَ فِی الدُّعَآءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ وَ بَذَلَ مُھْجَتَہ٘ فِیْکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَھَالَۃِ وَ حَیْرَۃِ الضَّلالَۃِ وَ قَدْتَوَازَرَ عَلَیْہِ مَنْ غَرَّتْہُ الدُّنْیَا وَ بَاعَ حَظَّہ٘ بِالْاَرْذَلِ الْاَدْنٰی وَ شَرٰی آخِرَتَہ٘ بِالثَّمَنِ الْاَوْکَسِ وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدّٰی فِیْ ھَوَاہُ وَ اَسْخَطَکَ وَ اَسْخَطَ نَبِیَّکَ وَ اَطَاعَ مِنْ عِبَادِکَ اَھْلَ الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ وَ حَمَلَۃَ الْاَوْزَارِ الْمُسْتَوْجِبِیْنَ النَّارَ فَجَاھَدَھُمْ فِیْکَ صَابِرًا مُّحْتَسِبًا حَتّٰی سُفِکَ فِی طَاعَتِکَ دَمُہ٘ وَ اسْتُبِیْحَ حَرِیْمُہ٘ اَللّٰھُمَّ فَالْعَنْھُمْ لَعْنًا وَّبِیْلاً وَّ عَذِّبْھُمْ عِذَابًا اَلِیْمًا اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُوْلِ اللّٰہِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ سَیِّدِ الْاَوْصِیَآءِ اَشْھَدُ اَنَّکَ اَمِیْنُ اللّٰہِ وَابْنُ اَمِیْنِہٖ عِشْتَ سَعِیْدًا وَّ مَضَیْتَ حَمِیْدًا وَّ مُتَّ فَقِیْدًا مَّظْلُوْمًا شَھِیْداً وَّ اَشْھَدُ اَنَّ اللّٰہَ مُنْجِزٌ مَّا وَعَدَکَ وَ مُھْلِکٌ مَّنْ خَذَلَکَ وَ مُعَذِّبٌ مَّنْ قَتَلَکَ وَ اَشْھَدُ اَنَّکَ وَفَیْتَ بِعَھْدِ اللّٰہِ وَ جَاھَدْتَّ فِی سَبِیْلِہٖ حَتّٰی اَتٰیکَ الْیَقِیْنُ فَلَعَنَ اللّٰہُ مَنْ قَتَلَکَ وَ لَعَنَ اللّٰہُ مَنْ ظَلَمَکَ وَ لَعَنَ اللّٰہُ اُمَّۃً سَمِعَتْ بِذٰلِکَ فَرَضِیَتْ بِہٖ اَللّٰھُمَّ اِنِّیْ اُشْھِدُکَ اَنِّیْ وَلِیٌّ لِّمَنْ وَّالَاْہُ وَ عَدُوٌّ لِّمَنْ عَادَاہُ بِاَبِیْ اَنْتَ وَ اُمِّیْ یَابْنَ رَسُوْلِ اللّٰہِ اَشْھَدُ اَنَّکَ کُنْتَ نُوْرًا فِی الْاَصْلابِ الشَّامِخَۃِ وَ الْاَرْحَامِ الْمُطَھَّرَۃِ لَمْ تُنَجِّسْکَ الْجَاھِلِیَّۃُ بِاَنْجَاسِھَا وَ لَمْ تُلْبِسْکَ الْمُدْلَھِمَّاتُ مِنْ ثِیَابِھَا وَ اَشْھَدُ اَنَّکَ مِنْ دَعَآئِمِ الدِّیْنِ وَ اَرْکَانِ الْمُسْلِمِیْنَ وَ مَعْقِلِ الْمُوْمِنِیْنَ وَ اَشْھَدُ اَنَّکَ الْاِمَامُ الْبَرُّ التَّقِیُّ الرَّضِیُّ الزَّکِیُّ الْھَادِی الْمَھْدِیُّ وَ اَشْھَدُ اَنَّ الْاَئِمَّۃَ مِنْ وُّلْدِکَ کَلِمَۃُ التَّقْوٰی وَ اَعْلامُ الْھُدٰی وَ الْعُرْوَۃُ الْوُثْقٰی وَ الْحُجَّۃُ عَلٰیٓ اَھْلِ الدُّنْیَا وَ اَشْھَدُ اَنِّیْ بِکُمْ مُوْمِنٌ وَّبِاِیَابِکُمْ مُوْقِنٌ بِشَرَآئِعِ دِیْنِیْ وَ خَوَاتِیْمِ عَمَلِیْ وَ قَلْبِیْ لِقَلْبِکُمْ سِلْمٌ وَّ اَمْرِیْ لِاَمْرِکُمْ مُّتَّبِعٌ وَّ نُصْرَتِیْ لَکُمْ مُّعَدَّۃٌ حَتّٰی یَاْذَنَ اللّٰہُ لَکُمْ فَمَعَکُمْ مَعَکُمْ لَاْ مَعَ عَدُوِّکُمْ صَلَوَاتُ اللّٰہِ عَلَیْکُمْ وَ عَلٰیٓ اَرْوَاحِکُمْ وَ اَجْسَادِکُمْ وَ شَاھِدِکُمْ وَ غَآئِبِکُمْ وَ ظَاھِرِکُمْ وَ بَاطِنِکُمْ آمِیْنَ رَبَّ الْعَالَمِیْنَ ․

در اخیر دو رکعت نماز زیارت و دعا ...

منبع : مفاتیح الجنان

 آداب زيارت معصومين و امام زادگان عليهم السلام

 - در حين رفتن به زيارت گام ها را كوتاه بردارد و با وقار حركت كند و همچنين بايد خاضع و خاشع باشد و سر به زير راه برود و به بالا و اطراف خود توجه نكند ؛ يعنى به منزلت و عظمت زيارت فكر كند.

سؤالاتى پيرامون زيارت عاشورا

  - زيارت عاشورا در كتب معروف دعا ثبت شده از جمله: مصباح المتهجد شيخ طوسى، مصباح كفعمى، بحارالانوار و كتب حديثى ديگر و بنابر نقل شيخ طوسى اين دعا را خداوند به جبرئيل(ع) و او به رسول خدا(ص) و آن حضرت به امامان تعليم داده و آنان به شيعيان خود ياد داده‏اند.

 - لعن يك قوم از جانب خدا و اولياى الهى دلالت دارد كه آن قوم همگى ـ گذشتگان و آيندگان آنان ـ گمراه و ظالم‏اند و اين لعن بدين جهت به همه آنان تعلق گرفته است. در عين حال اگر از آن قوم مؤمنى هم برخيزد با ايمان آوردن، نسبتش با آنان قطع مى‏شود و ديگر از آن قوم حساب نمى‏شود تا لعنت آن قوم به او هم شامل   گردد.

 - لطفاً معنا كنيد: «السّلام عليك يا ابا عبداللّه و على الارواح الّتى حلّت بفنائك» در ترجمه نوشته «كسانى كه به آستانت فرود آمدند». يعنى كسانى كه به زيارت امام مى‏آيند؟ يا كسانى كه در كربلا كنار قبر ايشان خاك شده‏اند؟ يا كسانى كه در وجود حسين فانى شدند، و جانشان را در راه او دادند(ياران حسين)(ع)؟

 - "اللّهم لك الحمد حمد الشّاكرين لك على مصابهم، الحمد للّه على عظيم رزيتى" چرا خدا را بر مصيبتى كه به آن‏ها رسيده حمد و شكر مى‏گوييم؟ يعنى "خدا را شكر كه اين بلا به سر حسين آمد" و چرا خدا را بر مصيبت زدگى خود حمد مى‏گوييم؟

 - «السّلام على الحسين و على على بن الحسين و على اولاد الحسين و على اصحاب الحسين». على بن الحسين كيست؟ على اكبر يا على اوسط(امام سجاد)؟ لطفاً دليل خود را بگوييد، يعنى ذكر شود كه آيا قرائنى وجود دارد كه نشان دهد منظور كيست؟

زیارت مخصوص

امروز شنبه ، سالروز شهادت دختر رسول خدا ، مادر ائیمه حضرت زهرا (ع) است. در این روز که روز ماتم وعزای ائیمه و همه شیعیان می باشد . بر علاوه مراسم عزاداری  وزیارت آن مظلومه و لعن ونفرین بر ظالمان و غاصبان حق ایشان . زیارت مخصوص نیز وارد شده است ؛

در ابتدا دورکعت نماز زیارت مثل نماز صبح ویا نماز مخصوص حضرت زهرا که دورکعت است و در هر رکعت بعد از حمد 60 مرتبه سوره اخلاص خوانده می شود انجام می دهی و سپس استاده و می گویی؛

اَلــسَّــلامُ عــَلـَيــْكِ يــا ســــَيّــِدَةَ نـِسـاءِ العـالَمـيـن

 اَلـسَّـلامُ عَـلـَيْكِ يا والِـدَةَ الْحُجُجِ عَلَى النّاسِ اَجْمَعينَ،

 اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْمَظْلوُمَةُ الْمَمْنوُعَةُ حَقُّها.

و سپس می گوی:

 اَللّهـُمَّ صـَلِّ عَلى اَمَتِكَ وَابـْنـَةِ نـَبـِيِّكَ وَ زَوْجـَةِ وَصـِىِّ نـَبـِيِّكَ صَلوةً تَزْلفُه فَوْقَ

زُلْفى عِبادِكَ الْمُكْرَمينَ مِنْ اَهْلِ السَّمواتِ وَاَهْلِ الارَضَـين.

از سید بن طاوس روایت شده است که هر کس به این زیارت آن حضرت را در روز وفات زیارت نماید واز خداوند طلب امرزش کند . خداوند گناهانش را بیامرزد و او را داخل بهشت نماید.

التماس دعا

زيارت حضرت رسول (ص) ازراه دور

زیارت امین الله

زیارت حضرت زهرا (ع)

زیارت عاشورا

زیارت آل یاسین

زیارت جامعه کبیره

زيارت حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله از دور

علامه مجلسى در زادالمعاد در اعمال عيد مولود كه روز هفدهم ربيع الاول است فرموده شيخ مفيد و شهيد و سيّد بن طاوس رَحَمهمُاللَّهُ گفته اند كه چون در غير مدينه طيبّه خواهى كه حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ اله را زيارت كنى غسل بكن و شبيه به قبر در پيش روى خود بساز و اسم مبارك آن

حضرت را بر آن بنويس و بايست و دل خود را متوجّه آن حضرت گردان و بگو: اَشْهَدُ اَنْ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * گواهى دهم كه

لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ

معبودى جز خداى يگانه نيست كه شريكى ندارد و گواهى دهم كه محمد بنده و رسول او است

وَ اَنَّهُ سَيِّدُ الاْوَّلينَ وَالاْ خِرينَ وَاَنَّهُ سَيِّدُ الاْنْبِياءِ وَالْمُرْسَلينَ

و او آقاى اولين و آخرين است و هم او آقاى همه پيمبران و رسولان است

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَعَلى اَهْلِ بَيْتِهِ الاَئِمَّةِ الطَّيِّبينَ پس بگو: اَلسَّلامُ

خدايا درود فرست بر او و بر خاندانش امامان پاكيزه * * * * * * سلام

عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خَليلَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا نَبِىَّ

بر تو اى رسول خدا سلام بر تو اى خليل خدا سلام بر تو اى پيمبر

اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا صَفِىَّ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا رَحْمَةَ اللّهِ اَلسَّلامُ

خدا سلام بر تو اى برگزيده خدا سلام بر تو اى رحمت خدا سلام

عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حَبيبَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

بر تو اى انتخاب شده از جانب خدا سلام بر تو اى دوست خدا سلام بر تو اى

نَجيبَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خاتَِمَ النَّبِيّينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا سَيِّدَ

بنده نجيب خدا سلام بر تو اى خاتم پيمبران سلام بر تو اى آقاى

الْمُرْسَلينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا قآئِما بِالْقِسْطِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا فاتِحَ

رسولان سلام بر تو اى كه پايدارى به عدالت سلام بر تو اى خيرگشا

الْخَيْرِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَعْدِنَ الْوَحْىِ وَالتَّنْزيلِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

سلام بر تو اى مركز وحى و تنزيل سلام بر تو اى

مُبَلِّغا عَنِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا السِّراجُ الْمُنيرُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

رساننده از خدا سلام بر تو اى چراغ تابناك سلام بر تو اى

مُبَشِّرُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا نَذيرُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مُنْذِرُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

مژده ده سلام بر تو اى بيم ده سلام بر تو اى ترساننده سلام بر تو اى

نُورَ اللّهِ الَّذى يُسْتَضآءُ بِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلى اَهْلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبينَ

نور خدا كه بدان روشنى جويند سلام بر تو و بر خاندان پاك

الطّاهِرينَ الْهادينَ الْمَهْدِيّينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلى جَدِّكَ عَبْدِ

و پاكيزه و راهنماى راه يافته ات سلام بر تو و بر جدت

المُطَّلِبِ وَعَلى اَبيكَ عِبْدِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلى اُمِّكَ آمِنَةَ بِنْتِ وَهَبٍ

عبدالمطلب و بر پدرت عبداللّه سلام بر مادرت آمنه دختر وهب

اَلسَّلامُ عَلى عَمِّكَ حَمْزَةَ سَيِّدِ الشُّهَدآءِ اَلسَّلامُ عَلى عَمِّكَ الْعَبّاسِ

سلام بر عمويت حمزه سيدالشهداء سلام بر عمويت عباس

بْنِ عَبْدِالمُطَّلِبِ اَلسَّلامُ عَلى عَمِّكَ وَكَفيلِكَ اَبيطالِبٍ اَلسَّلامُ عَلى

فرزند عبدالمطلب سلام بر عمويت و سرپرستت ابوطالب سلام بر

ابْنِ عَمِّكَ جَعْفَرٍ الطَّيّارِ فى جِنانِ الْخُلْدِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مُحَمَّدُ

عموزاده ات جعفر كه در خلد برين پرواز كند سلام بر تو اى محمد

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَحْمَدُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللّهِ عَلَى الاْوَّلينَ

سلام بر تو اى احمد سلام بر تو اى حجت خدا بر اولين

وَالاْخِرينَ وَالسّابِقَ اِلى طاعَةِ رَبِّ الْعالَمينَ وَالْمُهَيْمِنِ عَلى رُسُلِهِ

و آخرين و پيشرو بسوى فرمانبردارى پروردگار جهانيان و نگهبان بر رسولانش

وَالْخاتَِمَ لاِنْبِيآئِهِ وَالشّاهِدَ عَلى خَلْقِهِ وَالشَّفِيعَ اِلَيْهِ وَالْمَكينَ لَدَيْهِ

و خاتم پيمبرانش و گواه بر خلقش و شفيع درگاهش و ارجمند در پيشش

وَالْمُطاعَ فى مَلَكُوتِهِ الاْحْمَدَ مِنَ الاْوْصافِ الْمُحَمَّدَ لِسآئِرِ

و فرمانروا در عالم ملكوتش آن ستوده در اوصاف و پسنديده در هر

الاْشْرافِ الْكَريمَ عِنْدَ الرَّبِّ وَالْمُكَلَّمَ مِنْ وَرآءِ الْحُجُبِ الْفآئِزَ

شرافت و بزرگوار در پيشگاه پروردگار و طرف مكالمه (خدا) از پس پرده هاى غيب

بِالسِّباقِ وَالْفائِتَ عَنِ اللِّحاقِ تَسْليمَ عارِفٍ بِحَقِّكَ مُعْتَرِفٍ

آنكه گوى سبقت را ربوده و در مسابقه فضيلت كسى به او نرسد (سلام دهم بر تو) سلام كسى كه شناساى به حق تو و معترف

بِالتَّقْصيرِ فى قِيامِهِ بِواجِبِكَ غَيْرِ مُنْكِرٍ مَا انْتَهى اِلَيْهِ مِنْ فَضْلِكَ

به كوتاهى كردن در قيام به وظيفه واجب نسبت به تو است انكار نكند آنچه از فضل تو به او رسيده

مُوقِنٍ بِالْمَزيداتِ مِنْ رَبِّكَ مُؤْمِنٍ بِالْكِتابِ الْمُنْزَلِ عَلَيْكَ مُحَلِّلٍ

و يقين دارد به فزون بخشيهاى پروردگار در باره تو ايمان دارد به كتابى كه بر تو نازل گشته حلال شمرد

حَلالَكَ مُحَرِّمٍ حَرامَكَ اَشْهَدُ يا رَسُولَ اللّهِ مَعَ كُلِّ شاهِدٍ وَاَتَحَمَّلُها

حلال تو را و حرام داند حرام تو را گواهى دهم اى رسول خدا با هر گواهى و به عهده گيرم اين گواهى را

عَنْ كُلِّ جاحِدٍ اَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّكَ وَنَصَحْتَ لاُِمَّتِكَ

نيز از جانب هر منكرى كه براستى تو بخوبى رسالتهاى پروردگارت را رساندى و براى امتت خيرخواهى كردى

وَجاهَدْتَ فى سَبيلِ رَبِّكَ وَصَدَعْتَ بِاَمْرِهِ وَاحْتَمَلْتَ الاْذى فى

و در راه پروردگارت جهاد كردى و با بيان رسا دستورش را آشكارا گفتى و در راه او اذيت

جَنْبِهِ وَدَعَوْتَ اِلى سَبيلِهِ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ الْجَميلَةِ

و آزار مردم را تحمل كردى و دعوت كردى مردم را به راه او بوسيله حكمت و پند نيكو و زيبا

وَاَدَّيْتَ الْحَقَّ الَّذى كانَ عَلَيْكَ وَاَنَّكَ قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنينَ وَغَلُظْتَ

و ادا كردى آن حقى را كه به عهده داشتى و براستى تو نسبت به مؤ منان مهربان و نسبت به كافران

عَلَى الْكافِرينَ وَعَبَدْتَ اللّهَ مُخْلِصاً حَتّى اَتيكَ الْيَقينُ فَبَلَغَ اللّهُ بِكَ

سخت گير بودى و پرستش كردى خدا را از روى اخلاص تا هنگامى كه روز رحلتت فرا رسيد پس خدايت برساند بدين سبب

اَشْرَفَ مَحَلِّ الْمُكَرَّمينَ وَاَعْلى مَنازِلِ الْمُقَرَّبينَ وَاَرْفَعَ دَرَجاتِ

به شريفترين مقام گراميان و برترين منازل مقربان و بالاترين درجات

الْمُرْسَلينَ حَيْثُ لا يَلْحَقُكَ لاحِقٌ وَلا يَفُوقُكَ فائِقٌ وَلا يَسْبِقُكَ

رسولان آنجا كه دست كسى به تو نرسد و برترى نجويدت برترى جوينده اى و پيشى نگيرد بر تو

سابِقٌ وَلا يَطْمَعُ فى اِدْراكِكَ طامِعٌ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذىِ اسْتَنْقَذَنا بِكَ مِنَ

پيشى گيرنده اى و طمع نكند در ادراك مقامت طمع كننده اى ستايش خدائى را كه ما را بوسيله تو از

الْهَلَكَةِ وَهَدانا بِكَ مِنَ الضَّلالَةِ وَنوَّرَنا بِكَ مِنَ الظُّلْمَةِ فَجَزاكَ اللّهُ

ورطه هلاكت نجات داد و بدست تو از گمراهى به راه راست هدايت فرمودو از تاريكى به روشنى درآورد پس خداوند پاداش نيكويت دهد

يا رَسُولَ اللّهِ مِنْ مَبْعُوثٍ اَفْضَلَ ما جازى نَبِيَّاً عَنْ اُمَّتِهِ وَرَسُولاً

اى رسول خدا در ميان پيمبران به بهترين پاداشى را كه پيمبرى از امتش دريافت كند و رسولى

عَمَّنْ اُرْسِلَ اِلَيْهِ بَاَبى اَنْتَ وَاُمّى يا رَسُولَ اللّهِ زُرْتُكَ عارِفاً بِحَقِّكَ

از آنانكه بسوى آنها فرستاده شد بگيرد پدر و مادرم به فدايت اى رسول خدا زيارت كردم تو را با معرفت به حق تو

مُقِرّاً بِفَضْلِكَ مُسْتَبْصِراً بِضَلالَةِ مَنْ خالَفَكَ وَخالَفَ اَهْلَ بَيْتِكَ

و در حال اعتراف به فضل تو و بينا هستم به گمراهى كسانى كه با تو و با اهل بيت تو مخالفت كردند

عارِفاً بِالْهُدَى الَّذى اَنْتَ عَلَيْهِ بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى وَنَفْسى وَاَهْلى

آشنا هستم به هدايتى كه تو برآنى پدرم و مادرم و خودم و خاندانم

وَمالى وَوَلَدى اَنَا اُصَلّى عَلَيْكَ كَما صَلَّى اللّهُ عَلَيْكَ وَصَلّى عَلَيْكَ

و مال و فرزندانم فداى تو باد بر تو درود فرستم هم چنانكه درود فرستاده خدا

مَلاَّئِكَتُهُ وَاَنْبِي آؤُهُ وَرُسُلُهُ صَلو ةً مُتَت ابِعَةً و افِرَةً مُتَو اصِلَةً لاَ انْقِط اعَ

و فرشتگان خدا و پيمبران او و رسولانش درودى پى درپى و شايان و پيوسته كه نه منقطع گردد

لَها وَلا اَمَدَ وَلا اَجَلَ صَلَّى اللّهُ عَلَيْكَ وَعَلى اَهْلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبينَ

و نه محدود به مدت و زمانى باشد درود فرستد خدا بر تو و بر خاندان پاك

الطّاهِرينَ كَما اَنْتُمْ اَهْلُهُ پس دستها را بگشا و بگو: اَللّهُمَّ اجْعَلْ جَوامِعَ

و پاكيزه ات چنانچه شايسته آنيد * * * * * * * * * * * * خدايا قرار ده درودهاى همه جانبه

صَلَواتِكَ وَنَوامِىَ بَرَكاتِكَ وَفَواضِلَ خَيْراتِكَ وَشَرآئِفَ تَحِيّاتِكَ

و بركتهاى فزون پذير و خيرات فاضله و تحيتهاى شريفه

وَتَسْليماتِكَ وَكَراماتِكَ وَرَحَماتِكَ وَصَلَواتِ مَلاَّئِكَتِكَ الْمُقَرَّبينَ

و سلامها و كرامتها و رحمتها و درودهاى فرشتگان مقربت

وَاَنْبِيآئِكَ الْمُرْسَلينَ وَاَئِمَّتِكَ الْمُنْتَجَبينَ وَعِبادِكَ الصّالِحينَ وَاَهْلِ

و پيمبران مرسلت و امامان برگزيده ات و بندگان شايسته ات و اهل

السَّمواتِ وَالاْرَضينَ وَمَنْ سَبَّحَ لَكَ يا رَبَّ الْعالَمينَ مِنَ الاْوَّلينَ

آسمانها و زمينهايت و هر كه تسبيح تو را گويد اى پروردگار جهانيان از اولين

وَالاْخِرينَ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ وَشاهِدِكَ وَنَبِيِّكَ وَنَذيرِكَ

و آخرين (همه را قرار ده ) براى محمد بنده ات و رسولت و گواهت (بر خلق ) و پيامبرت و بيم دهنده ات

وَاَمينِكَ وَمَكينِكَ وَنَجِيِّكَ وَنَجيبِكَ وَحَبيبِكَ وَخَليلِكَ وَصَفيِّكَ

و امين تو (بر وحيت ) و بنده ارجمندت و برگزيده ات و انتخاب كرده ات و حبيبت و خليلت

وَصَفْوَتِكَ وَخاصَّتِكَ وَخالِصَتِكَ وَرَحْمَتِكَ وَخَيْرِ خِيَرَتِكَ مِنْ

و آنكس كه به خلعت صفا و برگزيدگى مخصوصش داشته و ويژه خويش كردى و رحمتت و بهترين برگزيدگان از

خَلْقِكَ نَبِىِّ الرَّحْمَةِ وَخازِنِ الْمَغْفِرَةِ وَقآئِدِ الْخَيْرِ وَالْبَرَكَةِ وَمُنْقِذِ

خلقت پيامبر رحمت و خزينه دار آمرزش و پيشواى خير و بركت و نجات دهنده

الْعِبادِ مِنَ الْهَلَكَةِ بِاِذْنِكَ وَداعيهِمْ اِلى دينِكَ الْقَيِّمِ بِاَمْرِكَ اَوَّلِ

بندگان از هلاكت به اذن تو و خواننده ايشان بسوى دين محكمت بدستور تو، آغاز

النَّبِيّينَ ميثاقاً وَآخِرِهِمْ مَبْعَثاً الَّذى غَمَسْتَهُ فى بَحْرِ الْفَضيلَةِ

پيمبران در روز ميثاق و پايانشان از نظر بعثت آنكه او را فرو بردى در درياى فضيلت

وَالْمَنْزِلَةِ الْجَليلَةِ وَالدَّرَجَةِ الرَّفيعَهِ وَالْمَرْتَبَةِ الْخَطيرَهِ وَاَوْدَعْتَهُ

و مقام شامخ و درجه بلند و رتبه بس شايان و به وديعت نهادى او را

الاْصْلابَ الطّاهِرَةَ وَنَقَلْتَهُ مِنْها اِلَى الاْرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ لُطْفاً مِنْكَ لَهُ

در صلبهاى پاك و انتقالش دادى از آنها به رحمهاى پاكيزه از روى لطفى كه نسبت به او داشتى

وَتَحَنُّناً مِنْكَ عَلَيْهِ اِذْ وَكَّلْتَ لِصَوْنِهِ وَحِراسَتِهِ وَحِفْظِهِ وَحِياطَتِهِ مِنْ

و مهرى كه به او ورزيدى كه موكل كردى براى حفاظت و حراست و نگهدارى و دربرداشتش از

قُدْرَتِكَ عَيْناً عاصِمَةً حَجَبْتَ بِها عَنْهُ مَدانِسَ الْعَهْرِ وَمَعآئِبَ

قدرت خويش ديده بانى نگهدارنده كه جلوگيرى كردى بدانوسيله از او آلودگيهاى هرزگى و معايب

السِّفاحِ حَتّى رَفَعْتَ بِهِ نَواظِرَ الْعِبادِ وَاَحْيَيْتَ بِهِ مَيْتَ الْبِلادِ بِاَنْ

زناكارى را تا اينكه بلند كردى به او ديدگان بندگان را و زنده كردى بدو سرزمينهاى مرده را به اينكه

كَشَفْتَ عَنْ نُورِ وِلادَتِهِ ظُلَمَ الاْسْتارِ وَاَلْبَسْتَ حَرَمَكَ بِهِ حُلَلَ

برطرف كردى از نور ولادتش پرده هاى تاريك را و پوشاندى به حرم خودت به وسيله اش خلعت هاى

الاْنْوارِ اَللّهُمَّ فَكَما خَصَصْتَهُ بِشَرَفِ هذِهِ الْمَرْتَبَةِ الْكَريمَةِ وَذُخْرِ

روشنى و انوار خدايا همچنانكه او را مخصوص داشتى به شرافت اين مرتبه گرامى و ذخيره كردن

هذِهِ الْمَنْقَبَةِ الْعَظيمَةِ صَلِّ عَلَيْهِ كَما وَفى بِعَهْدِكَ وَبَلَّغَ رِسالاتِكَ

اين منقبت بزرگ درود فرست بر او چنانچه به عهدت وفا كرد و رسالتهاى تو را تبليغ كرد

وَقاتَلَ اَهْلَ الْجُحُودِ عَلى تَوْحيدِكَ وَقَطَعَ رَحِمَ الْكُفْرِ فى اِعْزازِ

و در راه پيشرفت توحيد تو با منكرانت پيكار كرد و براى سربلند كردن دين تو خويشى خود را با اهل كفر قطع كرد

دينِكَ وَلَبِسَ ثَوْبَ الْبَلْوى فى مُجاهَدَةِ اَعْدآئِكَ وَاَوْجَبْتَ لَهُ بِكُلِّ

و به تن كرد جامه بلا را براى جهاد كردن با دشمنانت و تو نيز در مقابل هر

اَذًى مَسَّهُ اَوْ كَيْدٍ اَحَسَّ بِهِ مِنَ الْفِئَةِ الَّتى حاوَلَتْ قَتْلَهُ فَضيلَةً تَفُوقُ

اذيتى كه به او رسيد يا هرنقشه اى كه احساس كرد از دشمنى كه قصد كشتنش را داشتند فضيلتى براى او واجب

الْفَضآئِلَ وَيَمْلِكُ بِهَا الْجَزيلَ مِنْ نَوالِكَ وَقَدْ اَسَرَّ الْحَسْرَةَ وَاَخْفَى

كردى كه برترى جويد بر ساير فضائل و دارا شود بدان عطاى شايانت را كه براستى آن بزرگوار حسرت خود را نهان داشت

الزَّفْرَةَ وَتَجَرَّعَ الْغُصَّةَ وَلَمْ يَتَخَطَّ ما مَثَّلَ لَهُ وَحْيُكَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ

وشراره هاى اندوه جان فرسا را پنهان كرد وجرعه هاى غصه را فرو داد و از آنچه وحى تو برايش معين كرده بود پافراتر نگذاشت خدايا درود

وَعَلى اَهْلِ بَيْتِهِ صَلوةً تَرْضاها لَهُمْ وَبَلِّغْهُمْ مِنّا تَحِيَّةً كَثيرَةً وَسَلاماً

فرست بر او و بر خاندانش درودى كه خودت براى آنها بپسندى و برسان از ما به آنها تحيتى بسيار و سلامى

وَآتِنا مِنْ لَدُنْكَ فى مُوالاتِهِمْ فَضْلاً وَاِحْساناً وَرَحْمَةً وَغُفْراناً اِنَّكَ

كامل و بده به ما از جانب خود در دوستى ايشان فزونى نعمت و احسان و رحمت و آمرزشى كه براستى توئى

ذُوالْفَضْلِ الْعَظيمِ پس چهارركعت نماز زيارت بكن به دو سلام با هر سوره كه خواهى

صاحب فضل بزرگ * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

و چون فارغ شوى تسبيح فاطمه زهراسلام الله عليها را بخوان پس بگو: اَللّهُمَّ اِنَّكَ قُلْتَ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خدايا تو خود به

لِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْه وَ الِهِ وَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَلَمُوا اَنْفُسَهُمْ جآؤُكَ

پيغمبرت محمد صلى اللّه عليه و آله فرمودى : ((و اگر ايشان به خود ستم كنند و نزد تو آيند

فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّاباً رَحيماً وَلَمْ

و از خدا آمرزش خواهند و پيغمبر نيز براى آنها آمرزش طلب كند حتماً مى يابند خدا را توبه پذير و مهربان )) و من

اَحْضُرْ زَمانَ رَسُولِكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ السَّلامُ اَللّهُمَّ وَقَدْ زُرْتُهُ راغِباً

زمان رسول تو را - كه سلام بر او و آلش باد - درك نكردم خدايا اكنون او را از روى شوق زيارت كرده

تائِباً مِنْ سَيِّىِ عَمَلى وَمُسْتَغْفِراً لَكَ مِنْ ذُنُوبى مُقِرّاً لَكَ بِها وَاَنْتَ

و از كار بدم توبه خواهم و از گناهانم به درگاه آمرزش جويم و اقرار بدان گناهانم نيز دارم و تو خود

اَعْلَمُ بِها مِنّى وَمُتَوَجِّهاً اِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ نَبِىِّ الرَّحْمَةِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ

آنها را بهتر از من مى دانى و توجه كنم به درگاهت بوسيله پيامبر رحمت درودهاى تو بر او

وَ الِهِ فَاجْعَلْنِى اللّهُمَّ بِمُحَمَّدٍ وَاَهْلِ بَيْتِهِ عِنْدَكَ وَجيهاً فِى الدُّنْيا

و آلش باد پس قرار ده خدايا به حق محمد و خاندانش مرا آبرومند پيش خود در دنيا

وَالاْخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبينَ يا مُحَمَّدُ يا رَسُولَ اللّهِ بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى يا

و آخرت و از نزديكانت ، اى محمد اى رسول خدا پدر و مادرم به فدايت اى

نَبِىَّ اللّهِ يا سَيِّدَ خَلْقِ اللّهِ اِنّى اَتَوَجَّهُ بِكَ اِلىَ اللّهِ رَبِّكَ وَرَبّى لِيَغْفِرَ لى

پيامبر خدا اى آقاى خلق خدا من بوسيله تو رو كنم به درگاه خدا پروردگار تو و پروردگارم تا بيامرزد

ذُنُوبى وَيَتَقَبَّلَ مِنّى عَمَلى وَيَقْضِىَ لى حَوآئِجى فَكُنْ لى شَفيعاً

گناهانم را و بپذيرد از من كردارم را و برآورد حاجاتم را پس تو هم شفيع من باش

عِنْدَ رَبِّكَ وَرَبّى فَنِعْمَ الْمَسْئُولُ الْمَوْلى رَبّى وَنِعْمَ الشَّفيعُ اَنْتَ يا

در پيشگاه پروردگارت و پروردگار من زيرا كه نيكو خدائى است كه از او درخواست شود مولا و پروردگار من وتو هم نيكو شفيعى هستى اى

مُحَمَّدُ عَلَيْكَ وَعَلى اَهْلِ بَيْتِكَ السَّلامُ اَللّهُمَّ وَاَوْجِبْ لى مِنْكَ

محمد كه بر تو و اهل بيتت سلام باد خدايا و واجب گردان براى من از

الْمَغْفِرَةَ وَالرَّحْمَةَ وَالرِّزْقَ الْواسِعَ الطَّيِّبَ النّافِعَ كَما اَوْجَبْتَ لِمَنْ

نزد خود آمرزش و رحمت و روزى فراخ پاكيزه و سودمند چنانچه واجب گرداندى براى كسى كه

اَتى نَبِيَّكَ مُحَمَّداً صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ وَهُوَ حَىُّ فَاَقَرَّ لَهُ بِذُنُوبِهِ

به نزد پيامبرت محمد - كه درودهاى تو بر او و آلش باد - در زمان حيات او مى آمد و اقرار به گناهانش مى كرد

وَاسْتَغْفَرَ لَهُ رَسُولُكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ السَّلامُ فَغَفَرْتَ لَهُ بِرَحْمَتِكَ يا

و رسول تو عليه و آله السلام برايش آمرزش مى خواست و تو هم او را مى آمرزيدى به رحمتت اى

اَرْحَمْ الرّاحِمينَ اَللّهُمَّ وَقَدْ اَمَّلْتُكَ وَرَجَوْتُكَ وَقُمْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ

مهربانترين مهربانان خدايا براستى من به تو آرزومندم و به تو اميد كردم و در حضورت ايستاده

وَرَغِبْتُ اِلَيْكَ عَمَّنْ سِواكَ وَقَدْ اَمَّلْتُ جَزيلَ ثَوابِكَ وَاِنّى لَمُقِرُّ غَيْرُ

و ميل به تو كردم از ما سواى تو و من آرزوى پاداش شايان تو را دارم و براستى من اقرار دارم

مُنْكِرٍ وَتائِبٌ اِلَيْكَ مِمَّا اقْتَرَفْتُ وَعآئِذٌ بِكَ فى هذَا الْمَقامِ مِمّا

و منكر نيستم و توبه كننده ام بسويت از گناهانى كه مرتكب شدم و پناه جويم به تو در اين جايگاه از آن

قَدَّمْتُ مِنَ الاْعْمالِ التَّى تَقَدَّمْتَ اِلَىَّ فيها وَنَهَيْتَنى عَنْها وَاَوْعَدْتَ

اعمالى كه جلوتر از خود فرستادم همانهائى را كه پيش از آنكه من انجام دهم تو بر من سبقت گرفته و مرا از آنها نهى فرمودى

عَلَيْهَا الْعِقابَ وَاَعُوذُ بِكَرَمِ وَجْهِكَ اَنْ تُقيمَنى مَقامَ الْخِزْىِ وَالذُّلِّ

و برانجامش تهديد به عقاب و كيفرم كردى و پناه برم به ذات بزرگوارت از اينكه مرا در مقام رسوائى و خوارى بپادارى

يَوْمَ تُهْتَكُ فيهِ الاْسْتارُ وَتَبْدُو فيهِ الاْسْرارُ وَالْفَضائِحُ وَتَرْعَدُ فيهِ

در آن روزى كه پرده ها در آن روز دريده شود و اسرار و رسوائيها در آن روز آشكار گردد و اندامها از دهشتش

الْفَرايِصُ يَوْمَ الْحَسْرَةِ وَالنَّدامَةِ يَوْمَ الاْفِكَةِ يَوْمَ الاْزِفَةِ يَوْمَ

بسختى بلرزد، روز حسرت و پشيمانى روز سختى روزى كه بزودى بيايد روز

التَّغابُنِ يَوْمَ الْفَصْلِ يَوْمَ الْجَزآءِ يَوْماً كانَ مِقْدارُهُ خَمْسينَ اَلْفَ

مغبون شدن روز جدائى (و فصل امور) روز پاداش روزى كه اندازه اش پنجاه هزار سال

سَنَةٍ يَوْمَ النَّفْخَةِ يَوْمَ تَرْجُفُ الرّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرّادِفَهُ يَوْمَ النَّشْرِ يَوْمَ

است روز دميدن روزى كه بلرزاند زمين را لرزاننده (يا نفخه صور) كه بدنبالش لرزاننده ديگر آيد روز نشر (نامه عمل ) روز

الْعَرْضِ يَوْمَ يَقُومُ النّاسُ لِرَبِّ الْعالَمينَ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخيهِ

عرض اعمال روزى كه بپاخيزند مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان روزى كه بگريزد شخص از برادر

وَاُمِّهِ وَاَبيهِ وَصاحِبَتِهِ وَبَنيهِ يَوْمَ تَشَقَّقُ الاْرْضُ وَاَكْنافُ السَّمآءِ

و مادر و پدر و همسر و فرزندانش روزى كه شكافته شود زمين و اطراف آسمان

يَوْمَ تَاْتى كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها يَوْمَ يُرَدُّونَ اِلَى اللّهِ فَيُنَبِّئُهُمْ

روزى كه بيايد هر كسى و تنها از خود دفاع كند روزى كه بازگردند به پيشگاه خدا پس باخبرشان سازد

بِما عَمِلُوا يَوْمَ لا يُغْنى مَوْلىً عَنْ مَوْلىً شَيْئاً وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ اِلاّ

بدانچه انجام داده اند روزى كه سود ندهد دوستى به دوستى به هيچ وجه و نه يارى شوند جز

مَنْ رَحِمَ اللّهُ اِنَّهُ هُوَ الْعَزيزُ الرَّحيمُ يَوْمَ يُرَدُّونَ اِلى عالِمِ الْغَيْبِ

آنكس كه خدا بدو رحم كند كه براستى او عزيز و مهربان است روزى كه بازگردند بسوى داناى غيب

وَالشَّهادَةِ يَوْمَ يُرَدُّونَ اِلَى اللّهِ مَوْليهُمُ الْحَقِّ يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ

و شهود روزى كه بازگردند بسوى خدا سرپرست حقيقى آنها روزى كه بيرون آيند از

الاْجْداثِ سِراعاً كَاَنَّهُمْ اِلى نُصُبٍ يُوفِضُونَ وَكَاَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ

گورها شتابان گوئى آنها بسوى نشانه و علمى مى دوند و گوئى ملخهائى هستند پراكنده

مُهْطِعينَ اِلَى الدّاعِ اِلَى اللّهِ يَوْمَ الْواقِعَةِ يَوْمَ تُرَجُّ الاْرْضُ رَجّاً يَوْمَ

كه چشم دوخته اند بسوى خواننده بسوى خدا روز واقعه روزى كه بلرزد زمين بسختى روزى كه

تَكُونُ السَّمآءُ كَالْمُهْلِ وَتَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ وَلا يُسْئَلُ حَميمٌ

آسمان چون سرب گداخته گردد و كوهها چون پنبه زده شده و هيچ خويشى از حال خويش

حَميماً يَوْمَ الشّاهِدِ وَالْمَشْهُودِ يَوْمَ تَكُونُ الْمَلاَّئِكَةُ صَفّاً صَفّاً

خود پرسش نشود روز شاهد و مشهود روزى كه فرشتگان صف به صف گردند

اَللّهُمَّ ارْحَمْ مَوْقِفى فى ذلِكَ الْيَوْمِ بِمَوْقِفى فى هذَا الْيَوْمِ وَلا

خدايا رحم كن به وضع و حالم در آن روز به وضعى كه در اين روز دارم و در آن جايگاه

تُخْزِنى فى ذلِكَ الْمَوْقِفِ بِما جَنَيْتُ عَلى نَفْسى وَاجْعَلْ يا رَبِّ فى

مرا رسوا مكن به سبب آن جناياتى كه بر خود كردم و قرار ده پروردگارا در

ذلِكَ الْيَوْمِ مَعَ اَوْلِيآئِكَ مُنْطَلَقى وَفى زُمْرَةِ مُحَمَّدٍ وَاَهْلِ بَيْتِهِ

آن روز با اولياء خود راه مرا و در زمره محمد و خاندانش

عَلَيْهِمُ السَّلامُ مَحْشَرى وَاجْعَلْ حَوْضَهُ مَوْرِدى وَفِى الْغُرِّ الْكِرامِ

عليهم السلام حشر مرا و حوض او را ورودگاه من قرار ده و در ميان سفيدرويان گرامى

مَصْدَرى وَاَعْطِنى كِتابِى بِيَمينى حَتّى اَفُوزَ بِحَسَناتى وَتُبَيِّضَ بِهِ

بازگشتگاهم را و بده نامه عملم را بدست راستم تا سعادتمند شوم بوسيله حسناتم و سفيد گردان

وَجْهى وَتُيَسِّرَ بِهِ حِسابِى وَتُرَجِّحَ بِهِ ميزانى وَاَمْضِىَ مَعَ الْفآئِزينَ

بدان وسيله رويم را و آسان كن بدان حسابم را و سنگين كن بدان كفه ميزانم را و به همراه رستگاران

مِنْ عِبادِكَ الصّالِحينَ اِلى رِضْوانِكَ وَجِنانِكَ اِلهَ

از بندگان شايسته ات بسوى رضوان و بهشتت بروم اى معبود

الْعالَمينَ اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ مِنْ اَنْ تَفْضَحَنى فى ذلِكَ الْيَوْمِ بَيْنَ

جهانيان خدايا به تو پناه برم از اينكه رسوايم كنى در آن روز در پيش

يَدَىِ الْخَلايِقِ بِجَريرَتى اَوْ اَنْ اَلْقَى الْخِزْىَ وَالنَّدامَةَ بِخَطيئَتى اَوْ

روى خلايق به جنايت و گناهم يا دچار رسوائى و پشيمانى گردم بواسطه خطايم يا

اَنْ تُظْهِرَ فيهِ سَيِّئاتِى عَلى حَسَناتى اَوْ اَنْ تُنَوِّهَ بَيْنَ الْخَلائِقِ

چيره سازى اعمال بدم را بر كارهاى نيكم يا بخوانى مرا در ميان خلائق

بِاسْمى يا كَريمُ يا كَريمُ الْعَفْوَ الْعَفْوَ السَّتْرَ السَّتْرَ اَللّهُمَّ وَاَعُوذُ بِكَ

به نامم اى بزرگوار اى بزرگوار گذشت خواهم گذشت پرده پوشى كن پرده پوشى خدايا و پناه مى برم به تو

مِنْ اَنْ يَكُونَ فى ذلِكَ الْيَوْمِ فى مَواقِفِ الاْشْرارِ مَوْقِفى اَوْ فى

از اينكه در آن روز جايگاهم در ميان جايگاه اشرار باشد يا توقفگاهم در

مَقامِ الاْشْقيآءِ مَقامى وَاِذا مَيَّزْتَ بَيْنَ خَلْقِكَ فَسُقْتَ كُلاًّ بِاَعْمالِهِمْ

جاى بدبختان قرار گيرد و هنگامى كه جدا كنى ميان خلق خود را و هر يك را به اعمال خودشان

زُمَراً اِلى مَنازِلِهِمْ فَسُقْنى بِرَحْمَتِكَ فى عِبادِكَ الصّالِحينَ وَفى

دسته دسته بسوى منزلهاشان سوق دهى پس مرا به رحمت خود در زمره بندگان شايسته ات سوق ده و در

زُمْرَةِ اَوْلِيآئِكَ الْمُتَّقينَ اِلى جَنّاتِكَ يا رَبَّ الْعالَمينَ پس وداع كن آن

* * زمره دوستان پرهيزكارت بسوى باغهاى بهشتت ببر اى پروردگار جهانيان * * * * * * * * * *

حضرت را و بگو: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا الْبَشيرُ

* * * * * * * * * * * سلام بر تو اى رسول خدا سلام بر تو اى مژده دهنده

النَّذيرُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا السِّراجُ الْمُنيرُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا السَّفيرُ

و بيم دهنده سلام بر تو اى چراغ تابناك سلام بر تو اى سفير

بَيْنَ اللّهِ وَبَيْنَ خَلْقِهِ اَشْهَدُ يا رَسُولَ اللّهِ اَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فِى الاْصْلابِ

بين خدا و خلق گواهى دهم اى رسول خدا كه تو نورى بودى در صلبهاى

الشّامِخَةِ وَالاْرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجاهِلِيَّةُ بِاَنْجاسِها وَلَمْ

ارجمند و رحمهاى پاكيزه كه آلوده ات نكرد دوران جاهليت به نجاستهايش و

تُلْبِسْكَ مِنْ مُدْلَهِمّاتِ ثِيابِها وَاَشْهَدُ يا رَسُولَ اللّهِ اَنّى مُؤْمِنٌ بِكَ

نپوشانيدت از جامه هاى چركينش و گواهى دهم اى رسول خدا كه من به تو ايمان دارم

وَبِالاْئِمَّةِ مِنْ اَهْلِ بَيْتِكَ مُوقِنٌ بِجَميعِ ما اَتَيْتَ بِهِ راضٍ مُؤْمِنٌ

و به امامان از اهل بيت تو يقين دارم و به تمام آنچه تو آورده اى خوشنود و معتقدم

وَاَشْهَدُ اَنَّ الاْئِمَّةَ مِنْ اَهْلِ بَيْتِكَ اَعْلامُ الْهُدى وَالْعُرْوَةُ الْوُثقى

و گواهى دهم كه امامان از اهل بيت تو مشعلهاى هدايت و ريسمان محكم حق هستند

وَالْحُجَّةُ عَلى اَهْلِ الدُّنْيا اَللّهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِيارَةِ

و بر اهل دنيا حجتند خدايا قرار مده اين زيارتم را آخرين زيارت

نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ السَّلامُ وَاِنْ تَوَفَّيْتَنى فَاِنّى اَشْهَدُ فى مَماتى عَلى

پيغمبرت - كه بر او و آلش سلام باد - و اگر مرا ميراندى پس من گواهى دهم در مرگم بر آنچه

ما اَشْهَدُ عَلَيْهِ فى حَيوتى اَنَّكَ اَنْتَ اللّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ وَحْدَكَ لا

گواهى دادم بدان در زندگيم كه همانا توئى خدائى كه معبودى جز تو نيست يگانه اى كه

شَريكَ لَكَ وَاَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ وَاَنَّ الاْئِمَّةَ مِنْ اَهْلِ بَيْتِهِ

شريك ندارى و همانا محمد بنده و رسول تو است و همانا امامان از اهل بيت او

اَوْلِيآؤُكَ وَاَنْصارُكَ وَحُجَجُكَ عَلى خَلْقِكَ وَخُلَفآؤُكَ فى عِبادِكَ

اولياء و ياران و حجتهاى تواءند بر خلقت و جانشينان تواءند در بندگانت

وَاَعْلامُكَ فى بِلادِكَ وَخُزّانُ عِلْمِكَ وَحَفَظَةُ سِرِّكَ وَتَراجِمَةُ وحْيِكَ

و مشعلهاى تواءند در شهرهايت و خزينه داران دانشت و نگهبانان راز تواءند و ترجمانهاى وحى تواءند

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَبَلِّغْ رُوحَ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و برسان به روح پيمبرت محمد و آل او

فى ساعَتى هذِهِ وَفى كُلِّ ساعَةٍ تَحِيَّةً مِنّى وَسَلاماً وَالسَّلامُ عَلَيْكَ

در اين ساعت و در هر ساعت تحيت و سلامى از جانب من و سلام بر تو

يا رَسُولَ اللّهِ وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرَكاتُهُ لا جَعَلَهُ اللّهُ آخِرَ تَسْليمى عَلَيْكَ

اى رسول خدا و رحمت خدا و بركاتش ، قرار ندهد خدا اين سلام را آخرين سلام من بر شما

شيخ در مصباح و سيّد در جمال الا سبوع در اعمال روز جمعه فرموده اند كه مستحب است زيارت حضرت رسول و ائمه عَليهمُ السلام در روز جمعه و روايت كرده اند از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود هر كه خواهد زيارت كند قبر رسول خدا و قبر اميرالمؤ منين و فاطمه و حسن و حسين و قبرهاى ساير حجج طاهره عَليهمُ السلام را و در شهر خود باشد پس در روز جمعه غسل كند و دو جامه پاكيزه بپوشد و بيرون رود به صحرائى و به روايت ديگر بر بام خانه اى بالا رود پس چهار ركعت نماز بگذارد با هر سوره كه ميسّر شود پس چون تشهّد و سلام نماز دهد برخيزد رو به قبله و بگويد: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا النَّبِىُّ وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرَكاتُهُ اَلسَّلامُ

* * * * سلام بر تو اى پيامبر و رحمت خدا و بركاتش سلام

عَلَيْكَ اَيُّهَا النَّبِىُّ الْمُرْسَلُ وَالْوَصِىُّ الْمُرْتَضى وَالسَّيِّدَةُ الْكُبْرى

بر تو اى پيامبر مرسل و (بر تو اى ) وصى پسنديده و (بر تو اى ) بانوى بزرگ

وَالسَّيِّدَةُ الزَّهْرآءُ وَالسِّبْطانِ الْمُنْتَجَبانِ وَالاْوْلادُ الاْعْلامُ وَالاُْمَنآءُ

و بانوى محترم اى زهرا و بر شما اى دو سبط برگزيده و بر شما اى فرزندان بزرگوار و امينهاى

الْمُنْتَجَبُونَ جِئْتُ اِنْقِطاعاً اِلَيْكُمْ وَاِلى آبائِكُمْ وَوَلَدِكُمُ الْخَلَفِ عَلى

برگزيده من از همه بريده و آمده ام بسوى شما و بسوى پدران شما و فرزندتان آن يادگار شايسته

بَرَكَةِ الْحَقِّ فَقَلْبى لَكُمْ مُسَلِّمٌ وَنُصْرَتى لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتّى يَحْكُمَ اللّهُ

به بركت خدا پس دلم تسليم شما است و ياريم برايتان آماده است تا خدا بوسيله

بِدينِهِ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لا مَعَ عَدُوِّكُمْ اِنّى لَمِنَ الْقائِلينَ بِفَضْلِكُمْ مُقِرُّ

دين خودش (در زمين ) حكم كند پس با شمايم با شما نه با دشمن شما و براستى من قائلم به فضل شما و اقرار دارم

بِرَجْعَتِكُمْ لا اُنْكِرُ لِلّهِ قُدْرَةً وَلا اَزْعَمُ اِلاّ ما شآءَ اللّهُ سُبْحانَ اللّهِ ذِى

به رجعت شما و انكار ندارم هيچگونه قدرتى را براى خدا و نه پندارم جز آنچه خدا خواهد منزه است خدا صاحب

الْمُلْكِ وَالْمَلَكُوتِ يُسَبِّحُ اللّهَ بِاَسْمآئِهِ جَميعُ خَلْقِهِ وَالسَّلامُ عَلى

ملك و ملكوت تسبيح خدا گويند تمامى خلق بوسيله اسامى خدا و سلام بر

اَرْواحِكُمْ وَاَجْسادِكُمْ وَالسَّلامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرَكاتُهُ

ارواح شما و اجسادتان و سلام بر شما و رحمت خدا و بركاتش

زيارت امين اللّه

زيارت معروف به امين اللّه است كه در نهايت اعتبار است و در تمام كتب مزاريه و مصابيح نقل شده است و علامه مجلسى (ره ) فرموده كه آن بهترين زيارات است از جهت متن و سند و بايد كه در جميع روضات مقدسه بر اين مواظبت نمايند و كيفيت آن چنان است كه به سندهاى معتبر روايت شده از جابر از امام محمد باقر عليه السلام كه امام زين العابدين عليه السلام به زيارت اميرالمومنين عليه السلام آمد و نزد قبر آن حضرت ايستاد و گريست و گفت :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اءمينَ اللَّهِ فى اَرْضِهِ وَحُجَّتَهُ عَلى عِبادِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَميرَ الْمُؤْمِنينَ اَشْهَدُ اَنَّكَ جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَعَمِلْتَ بِكِتابِهِ وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ حَتّى دَعاكَ اللَّهُ اِلى جِوارِهِ فَقَبَضَكَ اِلَيْهِ بِاخْتِيارِهِ وَاَلْزَمَ اَعْدائَكَ الْحُجَّةَ مَعَ مالَكَ مِنَ الْحُجَجِ الْبالِغَةِ عَلى جَميعِ خَلْقِهِ اَللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسى مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ راضِيَةً بِقَضاَّئِكَ مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَدُعاَّئِكَ مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ اَوْلِياَّئِكَ مَحْبُوبَةً فى اَرْضِكَ وَسَماَّئِكَ صابِرَةً عَلى نُزُولِ بَلاَّئِكَ ش اكِرَةً لِفَواضِلِ نَعْماَّئِكَ ذاكِرَةً لِسَوابِغِ آلا ئِكَ مُشْتاقَةً اِلى فَرْحَةِ لِقاَّئِكَ مُتَزَوِّدَةً التَّقْوى لِيَوْمِ جَزاَّئِكَ مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ اَوْلِياَّئِكَ مُفارِقَةً لاَِخْلاقِ اَعْدائِكَ مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيا بِحَمْدِكَ وَثَناَّئِكَ

پس پهلوى روى مبارك خود را بر قبر گذاشت و گفت :

اَللّهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتينَ اِلَيْكَ والِهَةٌ وَسُبُلَ الرّاغِبينَ اِلَيْكَ شارِعَةٌ وَاَعْلامَ الْقاصِدينَ اِلَيْكَ واضِحَةٌ وَاَفْئِدَةَ الْعارِفينَ مِنْكَ فازِعَةٌ وَاَصْواتَ الدّاعينَ اِلَيْكَ صاعِدَةٌ وَاَبْوابَ الاِْجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ وَدَعْوَةَ مَنْ ناجاكَ مُسْتَجابَةٌ وَتَوْبَةَ مَنْ اَنابَ اِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ وَعَبْرَةَ مَنْ بَكى مِنْ خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ وَالاِْغاثَةَ لِمَنِ اسْتَغاثَ بِكَ مَوْجُودَةٌ وَالاِْعانَةَ لِمَنِ اسْتَعانَ بِكَ مَبْذُولَةٌ وَعِداتِكَ لِعِبادِكَ مُنْجَزَةٌ وَزَلَلَ مَنِ اسْتَقالَكَ مُقالَةٌ وَاَعْمالَ الْعامِلينَ لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ وَاَرْزاقَكَ اِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْكَ نازِلَةٌ وَعَواَّئِدَ الْمَزيدِ اِلَيْهِمْ واصِلَةٌ وَذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرينَ مَغْفُورَةٌ وَحَواَّئِجَ خَلْقِكَ عِنْدَكَ مَقْضِيَّةٌ وَجَواَّئِزَ السّآئِلينَ عِنْدَكَ مُوَفَّرَةٌ وَ عَواَّئِدَ الْمَزيدِ مُتَواتِرَةٌ وَمَواَّئِدَ الْمُسْتَطْعِمينَ مُعَدَّةٌ وَمَناهِلَ الظِّماَّءِ مُتْرَعَةٌ اَللّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعاَّئى وَاقْبَلْ ثَناَّئى وَاجْمَعْ بَيْنى وَبَيْنَ اَوْلِياَّئى بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَعَلِىٍّ وَفاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ اِنَّكَ وَلِىُّ نَعْماَّئى وَمُنْتَهى مُناىَ وَغايَةُ رَجائى فى مُنْقَلَبى وَمَثْواىَ

و در كامل الزياره بعد از اين زيارت اين فقرات نيز مسطور است :
اَنْتَ اِلهى وَسَيِّدى وَمَوْلاىَ اِغْفِرْ لاَِوْلِياَّئِنا وَكُفَّ عَنّا اَعْداَّئَنا وَاشْغَلْهُمْ عَنْ اَذانا وَاَظْهِرْ كَلِمَةَ الْحَقِّ وَاجْعَلْهَا الْعُلْيا وَاَدْحِضْ كَلِمَةَ الْباطِلِ وَاجْعَلْهَا السُّفْلى اِنَّكَ عَلى كُلِّشَى ءٍْ قَديرٌ

پس حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمود كه هر كه از شيعيان ما اين زيارت و دعا را نزد قبر اميرالمؤ منين عليه السلام يا نزد قبر يكى از ائمه عليهم السلام بخواند البته حق تعالى اين زيارت و دعاء او را در نامه اى از نور بالا برد و مهر حضرت محمد صلى الله عليه و آله را بر آن بزند و چنين محفوظ باشد تا تسليم نمايند به قائم آل محمد عليهم السلام پس استقبال نمايد صاحبش را ببشارت و تحيت و كرامت انشاء الله تعالى .
مؤ لف گويد: كه اين زيارت شريفه هم از زيارات مطلقه محسوب مى شود و هم از زيارات مخصوصه روز غدير و هم از زيارات جامعه كه در جميع روضات مقدسه ائمه عليهم السلام خوانده مى شود.

زيارت حضرت زهرا سلام اللّه عليها

يا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَكِ اللّهُ الَّذى خَلَقَكِ قَبْلَ اَنْ يَخْلُقَكِ فَوَجَدَكِ لِمَا امْتَحَنَكِ صابِرَةً وَزَعَمْنا اَنّا لَكِ اَوْلِياَّءُ وَمُصَدِّقُونَ وَصابِرُونَ لِكُلِّ ما اَتانا بِهِ اَبُوكِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ وَاَتى بِهِ وَصِيُّهُ فَاِنّا نَسْئَلُكِ اِنْ كُنّا صَدَّقْناكِ اِلاّ اَلْحَقْتِنا بِتَصْديقِنا لَهُما لِنُبَشِّرَ اَنْفُسَنا بِاَنّا قَدْ طَهُرْنا بِوَلايَتِكِ.

و مستحبّ است نيز آنكه بگويد
اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ رَسُولِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ نَبِىِّ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ حَبيبِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ خَليلِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ صَفِّىِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ اَمينِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ خَيْرِ خَلْقِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ اَفْضَلِ اَنْبِياَّءِ اللّهِ وَرُسُلِهِ وَمَلاَّئِكَتِهِ
اَلسَّلا مُ عَلَيْكِ ي ا بِنْتَ خَيْرِ الْبَرِّيَةِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا سِيِّدَةَ نِساَّءِ الْعالَمينَ مِنَ الاَْوَّلينَ وَالاْ خِرينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا زَوْجَةَ وَلِىِّ اللّهِ وَخَيْرِ الْخَلْقِ بَعْدَ رَسُولِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا اُمَّ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَىْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الصِّدّيقَةُ الشَّهيدَةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الرَّضِيَّةُالْمَرْضِيَّةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْفاضِلَةُ الزَّكِيَّةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْحَوْراَّءُ الاِْنْسِيَّةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا التَّقِيَّةُ النَّقِيَّةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْمُحَدَّثَةُ الْعَليمَةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْمَظْلُومَةُ الْمَغْصُوبَةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْمُضْطَهَدَةُ الْمَقْهُورَةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا فاطِمَةُ بِنْتَ رَسُولِ اللّهِ وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرَكاتُهُ صَلَّى اللّهُ عَلَيْكِ وَعَلى رُوحِكِ وَبَدَنِكِ اَشْهَدُ اَنَّكِ مَضَيْتِ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكِ وَاَنَّ مَنْ سَرَّكِ فَقَدْ سَرَّ رَسُولَ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ وَمَنْ جَفاكِ فَقَدْ جَفا رَسُولَاللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ وَمَنْ آذاكِ فَقَدْ آذى رَسُولَ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ وَمَنْ وَصَلَكِ فَقَدْ وَصَلَ رَسُولَ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ وَمَنْ قَطَعَكِ فَقَدْ قَطَعَ رَسُولَ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ لاَِنَّكِ بِضْعَةٌ مِنْهُ وَرُوحُهُ الَّذى بَيْنَ جَنْبَيْهِ اُشْهِدُ اللّهَ وَرُسُلَهُ وَمَلاَّئِكَتَهُ اَنّى ر اضٍ عَمَّنْ رَضيتِ عَنْهُ س اخِطٌ عَلى مَنْ سَخِطْتِ عَلَيْهِ مُتَبَرِّءٌ مِمَّنْ تَبَرَّئْتِ مِنْهُ مُوالٍ لِمَنْ والَيْتِ مُعادٍ لِمَنْ عادَيْتِ مُبْغِضٌ لِمَنْ اَبْغَضْتِ مُحِبُّ لِمَنْ اَحْبَبْتِ وَكَفى بِاللّهِ شَهيداً وَحَسيباً وَجازِياً وَمُثيباً.

فوايد زيارت عاشورا

از طرف خداوند براى تو صد هزار درجه بوده باشد مثل كسى كه شهيد شده باشد با امام حسين عليه السلام تا مشاركت كنى ايشان را در درجات ايشان و شناخته نشوى مگر در جمله شهيدانى كه شهيد شده اند با آن حضرت و نوشته شود براى تو ثواب زيارت هر پيغمبر و رسولى و ثواب زيارت هر كه زيارت كرده حسين عليه السلام را از روزى كه شهيد شده است سلام خدا بر آن حضرت و بر اهل بيتش مى گويى :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللَّهِ وَابْنَ خِيَرَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساَّءِ الْعالَمينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا ثارَ اللَّهِ وَابْنَ ثارِهِ وَالْوِتْرَ الْمَوْتُورَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكُمْ مِنّى جَميعاً سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنا وَعَلى جَميعِ اَهْلِالاِْسْلامِ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتْ مُصيبَتُكَ فِى السَّمواتِ عَلى جَميعِ اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِ وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقامِكُمْ وَاَزالَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتى رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فيها وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ وَلَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدينَ لَهُمْ بِالتَّمْكينِ مِنْ قِتالِكُمْ بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَاِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَمِنْ اَشْياعِهِمْ وَاَتْباعِهِمْ وَاَوْلِياَّئِهِم يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ اِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ وَلَعَنَ اللَّهُ آلَ زِيادٍ وَآلَ مَرْوانَ وَلَعَنَ اللَّهُ بَنى اُمَيَّةَ قاطِبَةً وَلَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجانَةَ وَلَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَلَعَنَ اللَّهُ شِمْراً وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَاَلْجَمَتْ وَتَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى لَقَدْ عَظُمَ مُصابى بِكَ فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَكْرَمَ مَقامَكَ وَاَكْرَمَنى بِكَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ اَللّهُمَّ اجْعَلْنى عِنْدَكَ وَجيهاً بِالْحُسَيْنِ عليه السلام فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ يا اَبا عَبْدِاللَّهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلى اللَّهِ وَاِلى رَسُولِهِ وَاِلى اميرِالْمُؤْمِنينَ وَ اِلى فاطِمَةَ وَاِلَى الْحَسَنِ وَاِلَيْكَ بِمُوالاتِكَ وَبِالْبَراَّئَةِ (مِمَّنْ قاتَلَكَ وَ نَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَيْكُمْ وَاَبْرَءُ اِلَى اللّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ) مِمَّنْ اَسَسَّ اَساسَ ذلِكَ وَبَنى عَلَيْهِ بُنْيانَهُ وَجَرى فى ظُلْمِهِ وَجَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَعلى اَشْياعِكُمْ بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَاِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَاَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ ثُمَّ اِلَيْكُمْ بِمُوالاتِكُمْ وَمُوالاةِ وَلِيِّكُمْ وَبِالْبَرآئَةِ مِنْ اَعْداَّئِكُمْ وَالنّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَبِالْبَرآئَةِ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَاَتْباعِهِمْ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ وَوَلِىُّ لِمَنْ والاكُمْ وَعَدُوُّ لِمَنْ عاداكُمْ فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَكْرَمَنى بِمَعْرِفَتِكُمْ وَمَعْرِفَةِ اَوْلِياَّئِكُمْ وَرَزَقَنِى الْبَراَّئَةَ مِنْ اَعْداَّئِكُمْ اَنْ يَجْعَلَنى مَعَكُمْ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَاَنْ يُثَبِّتَ لى عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَاَسْئَلُهُ اَنْ يُبَلِّغَنِى الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارى مَعَاِمامٍ هُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ (بِالْحَقِّ) مِنْكُمْ وَاَسْئَلُ اللَّهَ بِحَقِّكُمْ وَبِالشَّاْنِ الَّذى لَكُمْ عِنْدَهُ اَنْ يُعْطِيَنى بِمُصابى بِكُمْ اَفْضَلَ ما يُعْطى مُصاباً بِمُصيبَتِهِ مُصيبَةً ما اَعْظَمَها وَاَعْظَمَ رَزِيَّتَها فِى الاِْسْلامِ وَفى جَميعِ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ اَللّهُمَّ اجْعَلْنى فى مَقامى هذا مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْكَ صَلَواتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْياىَ مَحْيا مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَمَماتى مَماتَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَللّهُمَّ اِنَّ هذا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو اُمَيَّةَ وَابْنُ آكِلَةِ الاَْكبادِ اللَّعينُ ابْنُ اللَّعينِ عَلى لِسانِكَ وَلِسانِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فى كُلِّ مَوْطِنٍ وَمَوْقِفٍ وَقَفَ فيهِ نَبِيُّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْ اَبا سُفْيانَ وَمُعوِيَةَ وَ يَزيدَ بْنَ مُعاوِيَةَ عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الاْبِدينَ وَهذا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيادٍ وَآلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَواتُاللَّهِ عَلَيْهِ اَللّهُمَّ فَضاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَالْعَذابَ (الاَْليمَ) اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ فى هذَاالْيَوْمِ وَفى مَوْقِفى هذا وَاَيّامِ حَيوتى بِالْبَراَّئَهِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ وَبِالْمُوالاتِ لِنَبِيِّكَ وَآلِ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمُ اَلسَّلامُ پس مى گوئى صد مرتبه : اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَآخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ اَللّهُمَّ الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَيْنَ وَشايَعَتْ وَبايَعَتْ وَتابَعَتْ عَلى قَتْلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً پس مى گوئى صد مرتبه : اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَعَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَعَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَعَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ پس مى گوئى : اَللّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَابْدَاءْ بِهِ اَوَّلاً ثُمَّ الثّانِىَ وَالثّالِثَ وَالرّابِعَ اَللّهُمَّ الْعَنْ يَزيدَ خامِساً وَالْعَنْ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيادٍ وَابْنَ مَرْجانَةَ وَعُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَشِمْراً وَآلَ اَبى سُفْيانَ وَآلَ زِيادٍ وَآلَ مَرْوانَ اِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ پس به سجده مى روى ومى گوئى : اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّاكِرينَ لَكَ عَلى مُصابِهِمْ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلى عَظيمِ رَزِيَّتى اَللّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ وَثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَاَصْحابِ الْحُسَيْنِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِالسَّلامُ.

explorer blog